Ένα χρόνο μετά βλέπω -μέχρι τώρα- έναν πολύ διαφορετικό Μήτρογλου. Πιέζει, μαρκάρει, τρέχει, ιδρώνει για την ομάδα, δίνει πάσες στους συμπαίκτες του, έχει όλα τα στοιχεία ενός σύγχρονου επιθετικού. Είναι πολυδιάστατος στο παιχνίδι του, γεγονός που του δίνει πολλούς πόντους για τη συνέχεια. Ζαρντίμ δεν είμαι, αλλά κρίνοντας δίκαια τα όσα βγαίνουν στο χορτάρι, ο Μήτρογλου αυτή τη στιγμή είναι σε καλύτερη κατάσταση και από τον Τζιμπούρ…
Δεν ξέρω αν έκατσε και σκέφτηκε όσα είχαν προηγηθεί. Δεν ξέρω αν τον συμβούλεψε κάποιος. Ξέρω ότι παρουσιάζεται μεταμορφωμένος και αυτό είναι κέρδος τόσο προσωπικό, όσο και ομαδικό. Πολλές φορές μια “τιμωρία” μπορεί να αποβεί ωφέλιμη και έχω την αίσθηση ότι στην προκειμένη περίπτωση αυτό έχει συμβεί…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου