Η… συγχορδία των απέναντι με τους «αντικειμενικούς» και τους συμπαραστάτες τους.

Μανώλης Γαβαθιώτης:

*** ΤΟ δηλητήριο, η κακοπιστία, η συνεχής αμφισβήτηση, η καχυποψία, είναι τα όπλα των αδυνάτων * ΚΑΙ πολύ περισσότερο, των εξαθλιωμένων * ΠΕΡΑ όμως απ’ αυτά, είναι και το διαβρωτικό συστατικό, αυτό πού απαξιώνει και υποβαθμίζει, το κύρος και την αξιοπιστία ενός ολόκληρου πρωταθλήματος * ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ αυτής της προσπάθειας διάβρωσης, ποιοι άλλοι ; * Η ΓΝΩΣΤΗ … συγχορδία των απέναντι με τους «αντικειμενικούς» τους και τους διάφορους συμπαραστάτες τους
*** Η ΜΕΘΟΔΟΣ πού θα ακολουθείτο και για τον αγώνα της Λειβαδιάς, ήταν γνωστή εκ των προτέρων * ΚΑΙ μάλιστα, ήταν κάτι αναπόφευκτο, αυτό πού δεν μπορεί να αποφύγει οποιαδήποτε ομάδα, όταν πέσει στα … δόντια των εξ επαγγέλματος κακόπιστων και κακόμοιρων * ΠΡΟΣΕΞΤΕ λοιπόν την στρατηγική τους, ειδικά για τον αγώνα με τον Λεβαδειακό
*** ΟΙ περιπτώσεις αποτελέσματος ήταν βεβαίως τρείς * ΟΠΟΙΑ όμως και αν ήταν η έκβαση, οι κακόβουλοι θα είχαν κάτι για να λένε * ΠΡΩΤΟ αποτέλεσμα, νίκη του Ολυμπιακού : * «ΕΛΑ μωρέ, παράρτημα είναι ο Λεβαδειακός, σιγά μη δεν τους έδινε το παιχνίδι * ΕΚΑΤΣΕ και έχασε, σαν καλό παράρτημα»
*** ΔΕΥΤΕΡΟ πιθανό αποτέλεσμα, θα ήταν η ισοπαλία * «ΕΝΤΑΞΕΙ, καταλάβαμε * ΤΟ φέρανε χι, για να ευνοηθούν και οι δύο * Ο ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ για να μη χάσει βαθμό και μείνει πίσω στον αγώνα για την πέμπτη θέση και ο Ολυμπιακός για να μη χάσει το αήττητο»
*** ΤΡΙΤΟ πιθανό αποτέλεσμα, η νίκη του Λεβαδειακού : * «Ε, ΚΑΛΑ τώρα, τι κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια * ΔΙΚΙΑ του ομάδα ο Λεβαδειακός, το έδωσε το παιχνίδι για να μη μπορεί να τον φτάσει ο Παναθηναϊκός * ΣΕ τα μας, τώρα ;»
*** ΓΙΑ όλα, φίλοι μου, έχουν κάτι να λένε * ΘΑ μου πείτε, υπάρχει λύση ; Υπάρχει αντίδοτο ; * ΚΑΙ βέβαια υπάρχει και είναι η εξής ΜΙΑ : * ΝΑ μην «ακούγονται» ! * ΝΑ μην λαμβάνονται υπ’ όψη *ΝΑ μην τους δίνει κανένας σημασία, δηλαδή εν ολίγοις
*** ΕΝΑ ακόμη γεγονός πού πέρασε μάλλον σε δεύτερο πλάνο και θεωρώ ότι χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση * ΓΙΑ τη φάση του πέναλτι πού έκανε ο Γεωργίου ομιλώ * Η ΟΠΟΙΑ ήταν τόσο κραυγαλέα, ώστε να μην υπάρχει καμία πειστική δικαιολογία για τον κ. Βοσκάκη * ΔΕΝ μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν το είδε, ούτε βεβαίως ότι δεν θεώρησε το χέρι σκόπιμο
*** Η ΜΠΑΛΑ χτύπησε το χέρι του Γεωργίου δύο φορές * ΤΗΝ πρώτη φορά, μπορεί να θεωρηθεί ακούσιο, διότι ο παίκτης είναι πεσμένος κάτω και στηρίζεται στο χέρι του * ΟΜΩΣ τη δεύτερη φορά, στο σούτ του Μοντέστο, είναι αναμφισβήτητο ότι το κουνάει για να αποτρέψει την πορεία της μπάλας, πράγμα βεβαίως πού τελικά κατάφερε
*** ΓΙΑΤΙ όμως ο κ. Βοσκάκης δεν το έδωσε, ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι το είδε ; * ΕΓΩ μόνο μία απάντηση μπορώ να δώσω * Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ αυτός δεν διαθέτει τα … «ούμπαλα» πού απαιτούνται για να σφυρίξει πέναλτι στις καθυστερήσεις, σε βάρος της γηπεδούχου μέσα σε μια καυτή έδρα
*** ΔΕΝ διαθέτει δηλαδή το θάρρος, την ψυχική δύναμη για κάτι τέτοιο * ΑΠΛΑ πράγματα