Έιδικά στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός ήταν πάρα πολύ καλός, έκανε πολλές τελικές, έφτιαξε τουλάχιστον πέντε κλασικές ευκαιρίες και πήγε στα αποδυτήρια με προβάδισμα ενός γκολ.
Καλός ήταν και στο δεύτερο, διάστημα στο οποίο δεν είχε τόσες πολλές κλασικές ευκαιρίες, είχε όμως ένα γκολ και σε γενικές γραμμές καλό δείκτη θεάματος.
Καταιγιστικό το πρώτο 45λεπτο
Ο Ολυμπιακός πίεσε από το 1ο λεπτό, έχοντας ένα ορθολογικό σχήμα, με το Μασάντο στον άξονα, τον Πινό αριστερά και τον Αμπντούν δεξιά, ενώ ο Τζιμπούρ ήταν στην κορυφή. Δημιουργούσε συνεχώς ευκαιρίες και σε τουλάχιστον 6 περιπτώσεις ήταν φάτσα με το τέρμα. όμως η ατυχία του Τζιμπούρ, αλλά και των υπόλοιπων παικτών, των οποίων τα σουτ περνούσαν σύριζα άουτ ή λίγο πάνω από τα δοκάρια, επέτρεπαν στον ΠΑΣ να διατηρεί την εστία του ανέπαφη.
Λίγο πριν το ημίωρο, ο Ολυμπιακός ζήτησε πέναλτι, όταν ο Τζιμπούρ ανετράπη καθαρά από τον Τζημόπουλο, αλλα ο διαιτητής δεν καταλόγισε την παράβαση.
Ο Oλυμπιακός είχε πάθος, νεύρο, καλή κυκλοφορία της μπάλας και το μόνο που του έλειπε ήταν το γκολ, το οποίο ήρθε από εκεί που δεν περίμενε.
Λίγο πριν ο Δασκαλόπουλος σφυρίξει τη λήξη του ημιχρόνου, ο Τζιμπούρ πέτυχε αυτό που δεν κατάφερε σε δύο κλασικές ευκαιρίες, αφού είδε τον Ταμπάση να μη μπλοκάρει τη μπάλα στο φάουλ του Γκρέκο και πλάσαρε εύστοχα για το 1-0. Ήταν μία φάση που έδωσε το δικαίωμα στην κερκίδα να ξεσπάσει , αφού έβλεπε τις προηγούμενες προσπάθειες των Πειραιωτών να μην καρποφορούν. Όλοι πλέον περίμεναν ο ρυθμός αυτός να διατηρούνταν και στο β' μέρος…
Η πίεση και η απειλή
Στο δεύτερο ημίχρονο το πάνω χέρι το είχε πάλι ο Ολυμπιακός. Με την μπάλα να πηγαίνει από τη μια πλευρά στην άλλη και να γίνεται προσπάθεια να ανοιχτεί η άμυνα του ΠΑΣ από τα πλάγια. Είτε από τον Αμπντούν που κινήθηκε περισσότερο στα αριστερά είτε από τον Πίνο που ήταν δεξιά.
Ενα σουτ του Χολέμπας στο 55’ από αριστερά και ένα σουτ του Πίνο από δεξιά δύο λεπτά αργότερα επιβεβαίωσαν του λόγου το αληθές.
Παρ’ όλα αυτά υπήρξε και ένα διάστημα από το 60’ ως το 65’ που ο ΠΑΣ Γιάννινα ανέβηκε και προσπάθησε να απειλήσει. Σε μια φάση στο 60’ και ένα σουτ του Βιλά που πέρασε λίγο άουτ και με τη βοήθεια του διαιτητή Δασκαλόπουλου, ο οποίος σε ένα καταφανέστατο φάουλ πάνω στον Κοντρέρας είπε «παίζεται»...
Ο μαέστρος Ιμπαγάσα και ο «δαίμονας» Αμπντούν
Κάπου εκεί μπήκε στο παιχνίδι ο Ιμπαγάσα. Και η ποιότητα ανέβηκε. Με τον Γκρέκο να αποχωρεί μέσα σε αποθέωση και τον Αργεντινό να παίρνει τη θέση του στο κέντρο, ο Ολυμπιακός αύξησε την κατοχή της μπάλας. Παράλληλα αύξησε και τις πιθανότητες να απειλήσει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα την αντίπαλη εστία.
Πράγματι στο 68’ ο Αργενντινός έπαιξε πολύ ωραία το 1-2 με τον Αμπντούν, τον οποίο έβγαλε φάτσα κάρτα με το τέρμα για να κάνει με σουτ το 2-0 και να διώξει το άγχος, το οποίο είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνισή του. Ναι άγχος, διότι παρά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός είναι μπροστά στη βαθμολογία, η νίκη και το καλό ποδόσφαιρο είναι πάντα στόχος. Μεγάλος στόχος.
Εν ολίγοις, ο Αμπντούν ήταν μάλλον ο κορυφαίος του Ολυμπιακού, με καλές επεμβάσεις οι δύο κεντρικοί αμυντικοί, Κονυρέρας, Μανωλάς, ποιοτικός όπως πάντα ο Πίνο,. Με καλές προσπάθειες οι Μανιάτης και Γκρέκο, με καλές προωθήσεις ο Χολέμπας, δεν πήγε άσχημα ο Ντιακιτέ, σε ετοιμότητα και με σωτήρια επέμβαση στο πρώτο ημίχρονο ο Μέγερι και φυσικά με ποιότητα και στιλ ο Ιμπαγάσα. Οσο για τον Μασάντο, έκανε το καλύτερό του παιχνίδι τον τελευταίο καιρό. Και υπήρχαν στιγμές που ξεσήκωσε την εξέδρα με κάποιες ενέργειές του. Το παιδί ξέρει μπάλα. Και στον άξονα είναι καλύτερος... Φάνηκε αυτό.
Σε γενικές γραμμές υπήρχε διάθεση και όλοι προσπάθησαν να παίξουν και για το αποτέλεσμα και για τον κόσμο. Αν, μάλιστα, υπήρχε μεγαλύτερη τύχη στην τελική προσπάθεια ειδικά στο πρώτο μέρος, το σκορ θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. θα είχε φτάσει σε διαστάσεις μεγάλες. Πολύ μεγάλες..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου