Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης γράφει για τον πρώτο τελικό της Basket League στο ΣΕΦ.
Τα |
κατάφεραν και μας εκνεύρισαν. Μέχρι και τον γραφικό
Στέφανο Χίο "επιστράτευσαν". Ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε άμεσα
στην απαίτηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για έλεγχο ντόπινγκ. Είδαμε
όλοι τα αντανακλαστικά του Υφυπουργού Αθλητισμού, Γιάννη Ιωαννίδη. Αν
ενεργούσε ανάλογα και σε άλλα θέματα των αρμοδιοτήτων του, θα είχαμε
έναν καλύτερο αθλητισμό, αναμφίβολα. Για τα αντανακλαστικά του προέδρου
του ΕΣΑΚΕ, Γιώργου Χαλβατζάκη, ήμουν βέβαιος. Και γνωρίζουμε όλοι ποια
ομάδα ευνοεί η εκρηκτική ατμόσφαιρα πριν από τέτοια παιχνίδια. Την ομάδα
που είναι και νιώθει χειρότερη και γνωρίζει ότι για να έχει τύχη πρέπει
να πάει το παιχνίδι αλλού...
Είδαμε όλοι τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο να έρχεται χωρίς κανένα
πρόβλημα και να βλέπει ήσυχα από τον πάγκο του Παναθηναϊκού τον πρώτο
τελικό στο ΣΕΦ. Υπάρχει ποτέ το ενδεχόμενο να δούμε τον Παναγιώτη ή τον
Γιώργο Αγγελόπουλο στον πάγκο του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ; Να βλέπει το ματς
χωρίς να ασχοληθεί κανείς μαζί τους από τις κερκίδες; Ρητορικά
ερωτήματα.
Είδαμε τους παίκτες του Παναθηναϊκού ύστερα από επιτυχημένες προσπάθειες να ουρλιάζουν προς την εξέδρα με επιφωνήματα και να "ανοίγουν διάλογο" με τους οπαδούς. Αν κάποιος ερυθρόλευκος τολμήσει κάτι ανάλογο στο ΟΑΚΑ, εκτός από τα δεδομένα αντικείμενα που θα δεχθεί από τις εξέδρες, θα τιμωρηθεί για πλάκα με τεχνική ποινή. Γκόντας, Καρακατσούνης και Παναγιώτου εκνεύρισαν τους παίκτες του Ολυμπιακού με τα σφυρίγματά τους, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο. Δεν περιμέναμε, όμως, κάτι διαφορετικό. Πέρυσι, πήραμε το Πρωτάθλημα δικαιότατα, αλλά το απόστημα δεν σπάει μέσα σε ένα χρόνο.
Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν αγχωμένα, νευρικά, βιαστικά. Δεν τούς βγήκε τίποτα, αυτή είναι η πραγματικότητα. Συμβαίνουν κι αυτά στον αθλητισμό. Τελείωσαν το ματς με 4/29 τρίποντα και γενικότερα έχοντας κακές επιλογές στην επίθεση. Η μη συμμετοχή του Έισι Λο στοίχισε, όπως και η αδυναμία του Ολυμπιακού στην αναχαίτιση του παιχνιδιού της αντίπαλης ομάδας μέσα στη ρακέτα. Μακάρι ο Αμερικανός γκαρντ να είναι 100% έτοιμος στο επόμενο ματς. Και τα τέσσερα γρήγορα φάουλ του Άντιτς στο 17', έθεσαν εκτός συνέχειας ένα κορμί που μπορούσε να τα βάλει με τους πράσινους ψηλούς. Την Κυριακή (9/6) θα γίνει ένα διαφορετικό παιχνίδι. Και αυτή η ομάδα, την τελευταία διετία, έχει αποδείξει ότι δεν κωλώνει πουθενά και σε καμία έδρα της Ευρώπης. Με νίκη στο ΟΑΚΑ, αυτόματα γυρίζει η ψυχολογία και παίρνουμε ξανά το πάνω χέρι στην τελική σειρά.
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να γράψω αρνητική κουβέντα για αυτά τα παιδιά, που εδώ και δύο χρόνια μάς έχουν χαρίσει μοναδικές στιγμές και μάς έχουν γεμίσει υπερηφάνεια. Είμαστε όλοι δίπλα τους. Και σε ένα παιχνίδι τόσο σημαντικό και τόσο κακό για τον Ολυμπιακό, οι έντεκα χιλιάδες φίλαθλοι της ομάδας αποθέωσαν και χειροκρότησαν από καρδιάς τους παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα και τον ίδιο τον προπονητή, από το 37ο λεπτό μέχρι το τέλος, παρά το γεγονός πως είχε κριθεί το ματς. Αυτό κρατάω από μία δύσκολη νύχτα. Είμαι σίγουρος ότι από εδώ και πέρα οι Πρωταθλητές Ευρώπης θα κάνουν όλα αυτά που μας έχουν συνηθίσει εδώ και δύο χρόνια. Είναι μάγκες, είναι παίκτες-ψυχάρες, και δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Δύσκολα θα κάνουμε ξανά ένα τόσο άσχημο ματς. Οπότε, ψυχραιμία... Ο Παναθηναϊκός δεν πραγματοποίησε καμιά φοβερή εμφάνιση, 64 πόντους έβαλε. Ο Ολυμπιακός είναι ανώτερος. Καλύτερος. Πρωταθλητής Ευρώπης.
Ναι, χάσαμε εύκολα λέι απ. Ναι, δεν μας βγήκε τίποτα στον πρώτο τελικό. Ναι, δεν είχαμε καθαρό μυαλό. Ναι, σπάσαμε τα καλάθια. Ναι, παίξαμε βιαστικά σαν να μην υπάρχει αύριο. Ναι, με 51 πόντους δεν κερδίζεις έναν τελικό. Αλλά... Θα είμαστε δίπλα σε αυτό το γκρουπ παικτών, δίπλα σε αυτήν την ομάδα, μέχρι το τέλος. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μάγκες, μπορείτε... Καλύτερα που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Αυτή η ομάδα έχει αποδείξει πως μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό της. Και δεν το έχει κάνει μία φορά, αλλά περισσότερες την τελευταία διετία. Για αυτό, πίστη, ενότητα, συσπείρωση. Για την επίτευξη του μεγάλου στόχου, ο οποίος θα κατακτηθεί αν τους κερδίσουμε μέσα στην έδρα τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έχουμε αντίπαλο την πιο αλαζονική ομάδα του πλανήτη. Για αυτό και θα έχει μεγαλύτερη αξία αυτό το Πρωτάθλημα, έτσι όπως εξελίσσεται η σειρά των τελικών. Με την πλάτη στον τοίχο, αυτή η ομάδα έχει δείξει χαρακτήρα την τελευταία διετία. Έχει κερδίσει το σεβασμό και την εμπιστοσύνη μας.
Πίστη, λοιπόν, στην ομάδα που γέμισε χαρά τη ζωή μας.
ΥΓ1: Έχω ασχοληθεί κατ'επανάληψη με το "σύστημα" και το πράσινο κατεστημένο στο άθλημα του μπάσκετ. Όπως και με το συνάφι μας, που διαχωρίζει τους δημοσιογράφους σε μπασκετικούς και ποδοσφαιρικούς. "Θαυμάσαμε" όλοι, δίπλα στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ένα δημοσιογράφο, που είναι δηλωμένος Παναθηναϊκός. Αυτή είναι η "αντικειμενική" μπασκετική δημοσιογραφία, φίλες και φίλοι. Τώρα κάθονται και στον πάγκο της αγαπημένης τους ομάδας. Μόνο στην μπασκετική Ελλάδα γίνονται αυτά. Μόλις με ενημέρωσαν πως ανέλαβε πρόσφατα Διευθυντής Επικοινωνίας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Άλλωστε, ο συγκεκριμένος ήταν από τα "πρώτα βιολιά" σε σάιτ ιδιοκτησίας του Δ. Γιαννακόπουλου. Δεν αλλάζει κάτι σε αυτό που έγραψα για τη σαπίλα του "συστήματος" και του πράσινου κατεστημένου στο άθλημα.
ΥΓ2: Υποκριτές, κάτω τα χέρια από τον Παπανικολάου... Θα ζητήσουμε και συγγνώμη επειδή έχουμε πάθος στο παιχνίδι μας; Ασχοληθείτε με τον Διαμαντίδη και τον Τσαρτσαρή, τα δύο "καλά παιδιά" του ελληνικού μπάσκετ και αφήστε τους Πρωταθλητές Ευρώπης, παίκτες του Ολυμπιακού, ήσυχους.
Είδαμε τους παίκτες του Παναθηναϊκού ύστερα από επιτυχημένες προσπάθειες να ουρλιάζουν προς την εξέδρα με επιφωνήματα και να "ανοίγουν διάλογο" με τους οπαδούς. Αν κάποιος ερυθρόλευκος τολμήσει κάτι ανάλογο στο ΟΑΚΑ, εκτός από τα δεδομένα αντικείμενα που θα δεχθεί από τις εξέδρες, θα τιμωρηθεί για πλάκα με τεχνική ποινή. Γκόντας, Καρακατσούνης και Παναγιώτου εκνεύρισαν τους παίκτες του Ολυμπιακού με τα σφυρίγματά τους, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο. Δεν περιμέναμε, όμως, κάτι διαφορετικό. Πέρυσι, πήραμε το Πρωτάθλημα δικαιότατα, αλλά το απόστημα δεν σπάει μέσα σε ένα χρόνο.
Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν αγχωμένα, νευρικά, βιαστικά. Δεν τούς βγήκε τίποτα, αυτή είναι η πραγματικότητα. Συμβαίνουν κι αυτά στον αθλητισμό. Τελείωσαν το ματς με 4/29 τρίποντα και γενικότερα έχοντας κακές επιλογές στην επίθεση. Η μη συμμετοχή του Έισι Λο στοίχισε, όπως και η αδυναμία του Ολυμπιακού στην αναχαίτιση του παιχνιδιού της αντίπαλης ομάδας μέσα στη ρακέτα. Μακάρι ο Αμερικανός γκαρντ να είναι 100% έτοιμος στο επόμενο ματς. Και τα τέσσερα γρήγορα φάουλ του Άντιτς στο 17', έθεσαν εκτός συνέχειας ένα κορμί που μπορούσε να τα βάλει με τους πράσινους ψηλούς. Την Κυριακή (9/6) θα γίνει ένα διαφορετικό παιχνίδι. Και αυτή η ομάδα, την τελευταία διετία, έχει αποδείξει ότι δεν κωλώνει πουθενά και σε καμία έδρα της Ευρώπης. Με νίκη στο ΟΑΚΑ, αυτόματα γυρίζει η ψυχολογία και παίρνουμε ξανά το πάνω χέρι στην τελική σειρά.
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να γράψω αρνητική κουβέντα για αυτά τα παιδιά, που εδώ και δύο χρόνια μάς έχουν χαρίσει μοναδικές στιγμές και μάς έχουν γεμίσει υπερηφάνεια. Είμαστε όλοι δίπλα τους. Και σε ένα παιχνίδι τόσο σημαντικό και τόσο κακό για τον Ολυμπιακό, οι έντεκα χιλιάδες φίλαθλοι της ομάδας αποθέωσαν και χειροκρότησαν από καρδιάς τους παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα και τον ίδιο τον προπονητή, από το 37ο λεπτό μέχρι το τέλος, παρά το γεγονός πως είχε κριθεί το ματς. Αυτό κρατάω από μία δύσκολη νύχτα. Είμαι σίγουρος ότι από εδώ και πέρα οι Πρωταθλητές Ευρώπης θα κάνουν όλα αυτά που μας έχουν συνηθίσει εδώ και δύο χρόνια. Είναι μάγκες, είναι παίκτες-ψυχάρες, και δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Δύσκολα θα κάνουμε ξανά ένα τόσο άσχημο ματς. Οπότε, ψυχραιμία... Ο Παναθηναϊκός δεν πραγματοποίησε καμιά φοβερή εμφάνιση, 64 πόντους έβαλε. Ο Ολυμπιακός είναι ανώτερος. Καλύτερος. Πρωταθλητής Ευρώπης.
Ναι, χάσαμε εύκολα λέι απ. Ναι, δεν μας βγήκε τίποτα στον πρώτο τελικό. Ναι, δεν είχαμε καθαρό μυαλό. Ναι, σπάσαμε τα καλάθια. Ναι, παίξαμε βιαστικά σαν να μην υπάρχει αύριο. Ναι, με 51 πόντους δεν κερδίζεις έναν τελικό. Αλλά... Θα είμαστε δίπλα σε αυτό το γκρουπ παικτών, δίπλα σε αυτήν την ομάδα, μέχρι το τέλος. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μάγκες, μπορείτε... Καλύτερα που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Αυτή η ομάδα έχει αποδείξει πως μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό της. Και δεν το έχει κάνει μία φορά, αλλά περισσότερες την τελευταία διετία. Για αυτό, πίστη, ενότητα, συσπείρωση. Για την επίτευξη του μεγάλου στόχου, ο οποίος θα κατακτηθεί αν τους κερδίσουμε μέσα στην έδρα τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έχουμε αντίπαλο την πιο αλαζονική ομάδα του πλανήτη. Για αυτό και θα έχει μεγαλύτερη αξία αυτό το Πρωτάθλημα, έτσι όπως εξελίσσεται η σειρά των τελικών. Με την πλάτη στον τοίχο, αυτή η ομάδα έχει δείξει χαρακτήρα την τελευταία διετία. Έχει κερδίσει το σεβασμό και την εμπιστοσύνη μας.
Πίστη, λοιπόν, στην ομάδα που γέμισε χαρά τη ζωή μας.
ΥΓ1: Έχω ασχοληθεί κατ'επανάληψη με το "σύστημα" και το πράσινο κατεστημένο στο άθλημα του μπάσκετ. Όπως και με το συνάφι μας, που διαχωρίζει τους δημοσιογράφους σε μπασκετικούς και ποδοσφαιρικούς. "Θαυμάσαμε" όλοι, δίπλα στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ένα δημοσιογράφο, που είναι δηλωμένος Παναθηναϊκός. Αυτή είναι η "αντικειμενική" μπασκετική δημοσιογραφία, φίλες και φίλοι. Τώρα κάθονται και στον πάγκο της αγαπημένης τους ομάδας. Μόνο στην μπασκετική Ελλάδα γίνονται αυτά. Μόλις με ενημέρωσαν πως ανέλαβε πρόσφατα Διευθυντής Επικοινωνίας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Άλλωστε, ο συγκεκριμένος ήταν από τα "πρώτα βιολιά" σε σάιτ ιδιοκτησίας του Δ. Γιαννακόπουλου. Δεν αλλάζει κάτι σε αυτό που έγραψα για τη σαπίλα του "συστήματος" και του πράσινου κατεστημένου στο άθλημα.
ΥΓ2: Υποκριτές, κάτω τα χέρια από τον Παπανικολάου... Θα ζητήσουμε και συγγνώμη επειδή έχουμε πάθος στο παιχνίδι μας; Ασχοληθείτε με τον Διαμαντίδη και τον Τσαρτσαρή, τα δύο "καλά παιδιά" του ελληνικού μπάσκετ και αφήστε τους Πρωταθλητές Ευρώπης, παίκτες του Ολυμπιακού, ήσυχους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου