Μανώλης Γαβαθιώτης.

ΚΑΛΟΙ οι πειραματισμοί, καλύτερο το ΜΟΝΤΑΡΙΣΜΑ μιας ανταγωνίσιμης ομάδας.

*** ΟΠΟΙΟΣ κάνει το λάθος να βάζει στο ίδιο τσουκάλι την τεσσάρα του Παναθηναϊκού με αυτή του Ολυμπιακού, κινδυνεύει με γελοιοποίηση * ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μη συγκρίσιμα πράγματα, χωρίς καμία σχέση ή συνάφεια μεταξύ τους * ΔΕΝ στέκει δηλαδή, δεν χωρά ουδεμία σύγκριση * ΑΠ’ τη μια μεριά έχουμε τον πρωταθλητή με το πλουσιότατο σε ποσότητα και ποιότητα ρόστερ και απ’ την άλλη μία σερνόμενη δυστυχία, μία ζωντανή τραγωδία του σύγχρονου ελληνικού ποδοσφαίρου
*** ΑΥΤΑ για αρχή * ΠΑΜΕ τώρα στο δια ταύτα * ΕΝΤΑΞΕΙ, υπήρχαν και κούραση, και καιρικές συνθήκες και λάθη των ποδοσφαιριστών * ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ δηλαδή πού σίγουρα μπορούν να επηρεάσουν την απόδοση μιάς ομάδας * ΣΥΜΦΩΝΩ κι’ εγώ σ’ αυτό, όπως και στο ότι η Χοφενχάϊμ είναι πιο έτοιμη, αφού η Μπουντεσλίγκα αρχίζει την επόμενη εβδομάδα * ΟΛΑ αυτά μαζί, σίγουρα επηρεάζουν και σίγουρα επιδρούν * ΑΠΟ την άλλη όμως, δεν είναι μόνον αυτά και αν μείνουμε μόνο σ’ αυτά, κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία * ΚΑΙ όταν χάνεις την ουσία, είτε εθελοτυφλείς, είτε δεν έχεςι σωστή κρίση*** ΜΕ λίγα λόγια, δεν ήταν και ομάδα αυτή πού παρέταξε ο Μίτσελ, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, όπου και έγινε το μεγάλο ξεγύμνωμα * ΔΕΝ θα σταθώ σε λεπτομέρειες, για το ποιος έπαιξε πού, αλλά το γενικό μου συμπέρασμα είναι πως παρατάχθηκε ομάδα – αχταρμάς, χωρίς λογική, χωρίς συνοχή, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος * ΣΙΓΟΥΡΑ, αυτή είναι εποχή των πειραματισμών πού κάνει ο κάθε προπονητής και μου είναι πολύ δύσκολο να ακολουθήσω την λογική του Μίτσελ, ώστε να αντιληφθώ τους πειραματισμούς του * ΕΤΣΙ το βλέπει ο άνθρωπος, έτσι το κάνει * ΑΠΟ κεί και πέρα, όμως, υπάρχουν και κάποιες συντεταγμένες στις οποίες θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή * ΠΡΩΤΟΝ, ότι στον Ολυμπιακό η ήττα πονάει παραπάνω από οποιαδήποτε άλλη ομάδα προπόνησε στη ζωή του * ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ότι εντός ολίγων ημερών θα κληθεί να αντιμετωπίσει ομάδες όπως η Βαλένθια και η Λίβερπουλ * ΚΑΛΟΙ είναι λοιπόν οι πειραματισμοί, αλλά καλύτερο, σαφέστατα, το ΜΟΝΤΑΡΙΣΜΑ μιάς δυνατής και ανταγωνίσιμης και διεθνώς ομάδας*** ΑΠ’ ό,τι έχω αντιληφθεί (μπορεί και να κάνω λάθος, δεν θεωρώ τον εαυτό μου παντογνώστη ) ο Μίτσελ προσπαθεί να καθιερώσει κάποιους παίκτες σε κάποιες θέσεις * ΚΑΤ’ αρχήν τον Μασάντο σαν αμυντικό μέσο * ΔΕΥΤΕΡΟΝ, τον Μεντζανί σαν στόπερ * ΤΡΙΤΟΝ, τον τον Φουστέρ σαν έξω αριστερά * ΔΕΝ ξέρω αν οι εξελίξεις τον δικαιώσουν, το εύχομαι και το ελπίζω * ΟΜΩΣ, η ορθολογική σύνθεση της ομάδας απαιτεί να παίζουν οι ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ και όχι οι απολαμβάνοντες την προπονητική εμμονή*** ΦΥΣΙΚΑ, πίσω από το σκορ, πού δεν ήταν και τόσο δίκαιο, αλλά στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει δικαιοσύνη, μπορούμε να αφουγκραστούμε και αρκετά αισιόδοξα μηνύματα * ΕΝΑ απ’ αυτά, ίσως το σημαντικότερο, ότι χωρίς Τζιμπούρ και Αμπντούν ( βασικά ) τα αποδυτήρια βρίσκονται σε σημείο ηρεμίας, ησυχίας, σύμπνοιας και συναδελφικότητας πού δεν βρέθηκαν ίσως ποτέ ως τώρα, τα τελευταία χρόνια * ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ότι οι χαρακτήρες, τόσο των Ελλήνων αλλά και των ξένων νέων παικτών, είναι υποδειγματικοί * ΔΕΝ υπάρχουν κόντρες, δεν υπάρχουν γκρίνιες, δεν υπάρχουν «αθέμιτοι» ανταγωνισμοί * ΕΙΔΙΚΑ τα νέα παιδιά πού έχουν έρθει, είναι το ένα καλύτερο του άλλου * ΜΕ επικεφαλής, όσο και αν φαίνεται απίστευτο λόγω ονόματος, φήμης και προσωπικότητας, τον Χαβιέρ Σαβιόλα * ΕΙΝΑΙ ένα από τα πιο απλά, πιο ευγενικά, πιο προσηνή και καταδεκτικά παιδιά πού έχουν έρθει στον Ολυμπιακό * ΚΑΙ αυτό είναι ίσως προσόν ακόμα σπουδαιότερο των αγωνιστικών ικανοτήτων του

 *** ΓΙΑ να σημειώσουμε και κάποια άλλα θετικά της ομάδας, πιο εξειδικευμένα, πρέπει να μιλήσουμε βασικά για τον Ανδρέα Σάμαρη * ΤΟ παιδί αυτό έχει στην κυριολεξία καταπλήξει με τα προσόντα, την απόδοση και την προσαρμοστικότητά του * ΠΟΛΛΟΙ τον θεωρούν σαν την δεύτερη καλύτερη μεταγραφή του Ολυμπιακού, μετά βεβαίως από τον Σαβιόλα * Ο ΣΑΜΑΡΗΣ εντυπωσιάζει βασικά με την πληρότητά του ως ποδοσφαιριστής, που μπορεί να τον οδηγήσει όχι απλά στην Εθνική ομάδα, αλλά στη κορυφή των Ελλήνων κεντρικών μέσων * ΕΧΕΙ τα πάντα και τα έχει σε υπερθετικό βαθμό

 

*** ΕΝΑΣ άλλος πού διαπρέπει μέχρι στιγμής σε όλους τους αγώνες, είναι ο Γιάννης Φετφατζίδης * ΜΕ την καταπληκτική του απόδοση ανάγκασε μέχρι ξένους προπονητές να σχολιάσουν τις επιδόσεις του με θαυμασμό * ΠΟΛΥ σωστά λοιπόν επιμένει ( μέχρι τώρα ) οΜίτσελ στη χρησιμοποίηση του μικρόσωμου άσσου, όπως πολύ σωστά επιμένει στον Λυκογιάννη και τον Διαμαντάκο * Ο ΛΥΚΟΓΙΑΝΝΗΣ – κακά τα ψέματα – μέχρι τώρα έχει δείξει καλύτερη εικόνα από τον Χολέμπας * Ο ΔΕ Διαμαντάκος, με τα δύο του γκολ έχει αποδείξει ότι διαθέτει σε υψηλό βαθμό την οξυδέρκεια πού χαρακτηρίζει όλους τους προικισμένους σκόρερς * ΤΕΛΟΣ, θεωρώ πολύ σημαντικό και αισιόδοξο σημάδι για το μέλλον, το ότι άρχισε και ξεδιπλώνεται το ταλέντο του νεαρού τερματοφύλακα Γιαννιώτη * ΔΕΝ μπορεί να μη βγεί αυτό το ταλέντο πού σιγά – σιγά φαίνεται να «ξετσουμίζει» στην ομάδα

 *** ΓΙΑ να κλείσω αυτή την αναφορά μου στο φιλικό με τη Χόφενχάϊμ, πρέπει να επισημάνω ότι η ώρα της διοίκησης και των μεταγραφών, κατά τις υποδείξεις του προπονητή, τελείωσε – ή, βρίσκεται κοντά στο τέλος της * ΤΩΡΑ πλέον, έρχεται η σειρά του Μίτσελ, του υπεύθυνου προπονητή * ΑΠΟ το ξεκίνημα της προετοιμασίας και μέχρι τώρα, σε όλες του τις δηλώσεις δεν έπαυε να θέτει θέμα ενίσχυσης με παίκτες * «ΘΕΛΩ παίκτες» και «περιμένω παίκτες» και «χρειάζονται παίκτες» και διάφορα τέτοια * Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ του απάντησε με πράξεις και μάλιστα, με θεαματικές και εντυπωσιακές πράξεις * ΟΣΟΥΣ παίκτες ζήτησε, τους έφερε και ίσως και … παραπάνω απ’ όσους ζήτησε * ΤΩΡΑ λοιπόν ήρθε και η ΔΙΚΗ του σειρά * ΔΙΟΤΙ οι παίκτες από μόνοι τους δεν κάνουν ομάδα * ΓΙ’ αυτή τη δουλειά, χρειάζεται ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ * ΘΑ περιμένουμε λοιπόν … *** ΔΕΝ νομίζω να έχει προηγούμενο, τουλάχιστον στην ιστορία του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αυτό που συμβαίνει με τον Ολυμπιακό * ΠΡΩΤΟΣ ήταν ο Φρανσουά Μοντέστο, πού φεύγοντας από την ομάδα εκδήλωσε την ευγνωμοσύνη και την αγάπη του δημόσια, ανοιχτά, με ειλικρίνεια, χωρίς ίχνος υστεροβουλίας * ΣΗΜΕΡΑ, ήταν η σειρά του Πάντελιτς, του ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΥ Μάρκο Πάντελιτς, να αποχαιρετήσει τον Θρύλο με δηλώσεις πραγματικής λατρείας

***ΜΟΝΤΕΣΤΟ και Πάντελιτς, λοιπόν, δύο άσσοι, δύο λαμπροί χαρακτήρες, δύο πραγματικοί και αιώνιοι Ολυμπιακοί, εκδήλωσαν την μεγάλη τους αγάπη φεύγοντας * ΑΥΤΟ, μόνο στον Ολυμπιακό θα μπορούσε να συμβεί * ΚΑΙ αποδεικνύει από μία άλλη πλευρά, το μεγαλείο και την ανωτερότητα του πρωταθλητή από οποιαδήποτε άλλη ομάδα, και σ’ αυτό τον τομέα * ΤΗΝ αγάπη όσων φόρεσαν την ερυθρόλευκη φανέλα, πού δεν τελειώνει όταν έρθει η ώρα να τη βγάλουν …