Δυνατός και με άριστη φυσική κατάσταση είχε τη δυνατότητα να καλύπτει και να παίζει με την ίδια επιτυχία σε όλες σχεδόν τις θέσεις της ενδεκάδας. Ο Ολυμπιακός με καλή πρόσβαση στον Βόλο και έχοντας αποκτήσει κατά καιρούς από την όμορφη πόλη του Παγασητικού τους Κοκκινάκη, Μουστακλή, Τζίνη, Μποτίνο, Ζαντέρογλου είχε πληροφορηθεί και παράλληλα παρακολουθήσει τον νεαρό πολυσύνθετο μέσο και προσπάθησε να τον αποκτήσει το 1965-66. Όμως η διοίκηση του Ολυμπιακού Βόλου ήταν ανένδοτη και δεν συζητούσε την παραχώρηση του Τάκη, που είχε δώσει τα διαπιστευτήρια του εκείνη τη διετία σαν μέλος της Εθνικής Νέων με άριστα αποτελέσματα.
Το 1969 ο Συνετόπουλος παρουσιάστηκε στο Ναυτικό να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία και αμέσως έγινε μέλος της Εθνικής Ενόπλων με την οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του ΣΙΣΜ.
Η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό ήρθε το 1970 επί Δικτατορίας και με βάση μια διάταξη που επέτρεπε τη μετακίνηση του σαν στρατευμένος και για όσο διάστημα θα υπηρετούσε τη θητεία του. Εκείνη την εποχή οι μεταγραφές είχαν περιοριστεί με διάταγμα του τότε ΓΓΑ Κ. Ασλανίδη. Όσο για τον Συνετόπουλο ήθελε να πάει στον Ολυμπιακό και πουθενά αλλού. Έτσι οι πιέσεις του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ δεν βρήκαν ανταπόκριση με συνέπεια να στραφούν στους Καμπά του Πιερικού και Τόσκα των Τρικάλων αντίστοιχα. Έτσι το θέμα της διεκδίκησης Συνετόπουλου έληξε χωρίς άλλες παρενέργειες υπέρ του Ολυμπιακού.
Ο Τάκης έκανε σπουδαία καρριέρα με τον Ολυμπιακό του Πειραιά και για εννέα ολόκληρα χρόνια αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος του, όπως και της Εθνικής ομάδας με την οποία πραγματοποίησε 17 εμφανίσεις στο διάστημα 1970-1975.
Η κλασική θέση του Τάκη ήταν αυτή του αμυντικού μέσου μπροστά από τα σέντερ-μπακ. Αυτή του άρεσε και σε αυτή έκανε τις καλύτερες εμφανίσεις της σημαντικής καριέρας του. Ακόμη κάλυπτε με εξαιρετική επιτυχία τη θέση του λίμπερο στην άμυνα. Όμως δεν είπε ποτέ όχι σε όποια θέση τον χρειάστηκε η ομάδα του. Είχε παίξει σε όλες τις θέσεις της άμυνας (πλάγιος μπακ και στόπερ), ενώ χρησιμοποιήθηκε και σαν επιθετικός όποτε αυτό υπήρξε απαραίτητο.
Το 1979 επέστρεψε στον Βόλο και τον τοπικό Ολυμπιακό, απ’ όπου είχε ξεκινήσει και έκλεισε την καριέρα του το 1982.
Σήμερα πετυχημένος οικογενειάρχης και επιχειρηματίας ζει στον Βόλο παρακολουθώντας τους δύο Ολυμπιακούς της καρδιάς του. Αυτόν του Βόλου και τον μεγάλο του Πειραιά. Ο ίδιος δεν ντρέπεται να φωνάζει ότι όποιος φεύγει από τον μεγάλο Ολυμπιακό εγκληματεί, ενώ τονίζει προς κάθε κατεύθυνση. «Πέρασα τα καλύτερα μου χρόνια στον Πειραιά και ένιωσα την αναγνώριση του κόσμου, που ακόμη και σήμερα με αγαπά και σέβεται. Τι άλλο να θέλει κάποιος αθλητής από την καριέρα του ; ».
Στη μνήμη του έχει κρατήσει πολλούς αγώνες, αλλά δύο νίκες επί της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια με 5-1 και στο Φάληρο με 3-0 με ένα πέναλτι του Δαβουρλή που κτυπήθηκε τρεις φορές και το 3-2 κατά του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκη, όπου τιμωρήθηκε για το επεισόδιο με τον Κωνσταντίνου, κρατούν ξεχωριστή θέση στη μνήμη του μεγάλου αυτού άσου.
Θεωρεί τον Ολυμπιακό ευλογημένο γιτί του χαρίζει ανελλιπώς μεγάλους ηγέτες. «Έζησα ο ίδιος τη χρυσή εποχή του Νίκου Γουλανδρή, ενώ στη συνέχεια η ομάδα γνώρισε μεγάλες στιγμές με τον Σταύρο Νταϊφά και τον Σωκράτη Κόκκαλη. Σήμερα ο Θεός αξίωσε την ομάδα να την έχει στα χέρια του ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που είναι επίσης, αποδεδειγμένα, μεγάλος Ολυμπιακός...» λέει με υπερηφάνεια ο Τάκης Συνετόπουλος, που εξακολουθεί και κράτα στενούς δεσμούς με όλους τους παλιούς συμπαίκτες του και όχι μόνο.
Ο Τάκης Συνετόπουλος αγωνίστηκες συνολικά με τη φανέλα του Ολυμπιακού σε 345 αγώνες. Πιο αναλυτικά έπαιξε σε 170 αγώνες πρωταθλήματος, σε 72 φιλικούς αγώνες, σε 68 διεθνείς φιλικές αναμετρήσεις, σε 21 ματς Κυπέλλου Ελλάδος και σε 14 παιχνίδια Κυπέλλων Ευρώπης.
Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Ελλάδος ( 2 νταμπλ ).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου