Μέσα σε ευλαβική ατμόσφαιρα, ολοκληρώθηκε το βράδυ της Τετάρτης μια σπουδαία τελετή στην Ιερά Μονή Τούμπας. Γράφει ο Γιώργος Περπερίδης.
"Αντιλαμβάνομαι πως σε ένα ντέρμπι πονάει, όμως έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Συμβόλαιο με την νίκη δεν έχει υπογράψει κανείς. Και όσο και αν συμμερίζομαι την πίκρα του κάθε φίλου της ομάδας, ΑΔΙΑΦΟΡΩ όταν αυτή μετατρέπεται σε κάτι που προσβάλλει τον σύλλογο.
ΑΔΙΑΦΟΡΩ αν κάποιος δεν μπορεί να ελέγξει τα νεύρα του. ΑΔΙΑΦΟΡΩ αν προκλήθηκε από αντιπάλους. Το πλάνο με τον Αναστασίου στο έδαφος (το μόνο που κατάφερε ο εμπνευστής της... βλακείας είναι να τον κάνει ήρωα στα μάτια των οπαδών του "τριφυλλιού") και τα πάσης φύσεως επεισόδια που ακολούθησαν την λήξη του αγώνα, αμαυρώνουν την εικόνα του Ολυμπιακού. Και δεν έχει κανείς το δικαίωμα να το κάνει αυτό.
Δεν γίνεται πέντε ημέρες μετά τον θρίαμβο επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που όλη η Ευρώπη παραμίλαγε με το αποτέλεσμα αλλά και την εκπληκτική ατμόσφαιρα στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", να έρχονται 100-200-300 άτομα και να προκαλούν τέτοιες καταστάσεις. Πολύ θα ήθελα να τους βρει ο Ολυμπιακός και να πάρει τα ανάλογα μέτρα.
Δεν μπορούν μια χούφτα άνθρωποι να ευθύνονται για αυτές τις εικόνες, που ενδεχομένως θα κάνουν τον γύρω της Ευρώπης, και να προσβάλλουν τον σύλλογο. Είναι μη αποδεκτό, τέλος. Στην τελική, αν ορισμένοι νομίζουν πως Ολυμπιακός σημαίνει νίκες και τρόπαια, κάνουν οικτρό λάθος.
Ο Ολυμπιακός είναι πολλά παραπάνω από ένα πρωτάθλημα, μια νίκη σε ντέρμπι ή μια πρόκριση στο Champions League. Πολλά", έγραφα τότε. Επομένως δίνω το δικαίωμα στον εαυτό μου να σχολιάσει όσα συνέβησαν στην εκκλησία της Τούμπας.
Εκεί όπου οι οπαδοί του ΠΑΟΚ άναψαν εκατοντάδες ή χιλιάδες κεριά, έψελναν ύμνους και έραναν με γαρύφαλλα την αποστολή του Ολυμπιακού. Τους πρόσφεραν μάλιστα και φρέσκο ψάρι, το οποίο οι "ερυθρόλευκοι" μπορούσαν να ετοιμάσουν στον πάγκο-ψησταριά που έκαιγε σε σιγανή φωτιά. Μετά είχε και φρούτο. Μπανάνα φλαμπέ.
Ορίστε για να μην λέτε. Τα λουλούδια στα χέρια και η συγκίνηση στα πρόσωπα είναι εμφανής και δεν χωράει αμφιβολίες!
Οι πατέρες Τζαβέλλας, Κατσουράνης, Βίτορ, Σκόνδρας και Σαββίδης πρωταγωνίστησαν στην λειτουργία. Αγκάλιαζαν με ευλάβεια τους αντιπάλους τους, έδιναν την ευλογία τους, προσεύχονταν να τους έχει ο Θεός καλά. Τους ράντισαν με αγιασμό και τους χτύπαγαν συμπονετικά στον ώμο, κάτω από τις επευφημίες του πλήθους που ήταν συνωστισμένο στους χώρους της Ιεράς Μονής Τούμπας.
Μάλιστα μόλις ολοκληρώθηκε η λειτουργία, το πλήθος δεν άντεξε την συγκίνηση και έσπευσε να εκδηλώσει την αγάπη του στους φιλοξενούμενους. Έτρεξαν με δακρυσμένα μάτια να τους αγκαλιάσουν, να τους φιλήσουν σταυρωτά, να τους κάνουν να νιώσουν σαν το σπίτι τους.
Τους ξεπροβόδισαν με ευχές, ευχαριστώντας τους για την φιλοξενία που είχαν λίγες μέρες πριν στο Φάληρο. Και την οποία είχαν δεσμευθεί να ανταποδώσουν. Όπως και έγινε φυσικά.
Μεταξύ των μελών της αποστολής των φιλοξενούμενων υπήρχε και ένας εκλεκτός Ισπανός καλεσμένος, που δεν άντεξε την συγκίνηση και αποχώρησε με βουρκωμένα μάτια πριν ολοκληρωθεί η λειτουργία.
Χαρακτηριστικό είναι και το περιστατικό με ένα ακόμη μέλος της αποστολής των φιλοξενούμενων να ψάχνει εναγωνίως τον πάτερ Κατσουράνη για να τον ευχαριστήσει για τις ευχές, αλλά να μην τον βρίσκει πουθενά...
Πολλοί ήταν οι άνθρωποι που έδωσαν το παρών σε αυτή την ανεπανάληπτη τελετή. Και ευτυχώς εδώ που τα λέμε, γιατί μετέφεραν στα ΜΜΕ ακριβώς όσα συνέβησαν, με την παραμικρή λεπτομέρεια. Φρόντισαν να μην ξεχάσουν τίποτα και με απόλυτη επαγγελματική συνείδηση κατέγραψαν τα πάντα όπως ακριβώς έγιναν. Υμνώντας φυσικά την άψογη οργάνωση και εκτέλεση της λειτουργίας από τους υπεύθυνους της Ιεράς Μονής Τούμπας.
Αυτά έγιναν αγαπητοί φίλοι το βράδυ της Τετάρτης. Και επειδή κυκλοφορούν κάτι άθλιες φήμες για ξύλο, μπινελίκια, ευχές για μάνες και σπίτια, γαύρους, καμένους πάγκους, τραμπουκισμούς, αστυνομία που έδερνε παίκτες και άλλα τέτοια περίεργα, σας προειδοποιώ! Μην τα πιστεύετε, είναι έργο του Σατανά!
ΥΓ1: Σας το είπα και την περασμένη φορά. Μην φοράτε τα παντελόνια για μόστρα. Βρείτε το θάρρος να πείτε αυτό που πραγματικά πιστεύετε/ονειρεύεστε: "Θέλουμε να... ο Ολυμπιακός με κάθε τρόπο". Μην κρύβεστε πίσω από τον μανδύα της "εξυγίανσης" - "ισονομίας" - "ισοτιμίας". Δεν σας τιμά. Έπεσε το μάτι μου σε ένα εξαιρετικό άρθρο, από δημοσιογράφο που δεν έκρυψε την οπαδική του ταυτότητα (ΠΑΟΚ) και είχε το θάρρος να γράψει το αυτονόητο. Η εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα και μπράβο του 1000 φορές.
ΥΓ2: Γιώργο Γεωργιάδη κρίμα. Μόνο αυτό. Τουλάχιστον ο Σαλπιγγίδης κάτι είπε.
ΥΓ3: Κάποιοι μέσα από την ομάδα κέρδισαν τον αιώνιο σεβασμό μου.
ΥΓ4: Η συσπείρωση είναι πρωτοφανής γιατί ο Ολυμπιακός είναι υπεράνω όλων. Μεγάλο δώρο για τους "ερυθρόλευκους". Για τα αγωνιστικά θα τοποθετηθώ τις επόμενες μέρες. Χρειάζεται ενίσχυση ουσιαστική, διότι ο καλύτερος τρόπος να απαντάς είναι με γκολ. Πολλά γκολ.
ΥΓ5: Ένα κουίζ ευκολάκι. Ποια ξανθιά γοητευτική παρουσία στις συνεντεύξεις Τύπου του Ολυμπιακού έχει τρία (3) ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ πρωταθλήματα από τον ΠΑΟΚ;
ΥΓ6: "Καλά να πάθετε για αυτά που κάνετε τόσα χρόνια". Η κατηγορία των ανθρώπων που θεωρεί πως το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ήρθε από το 1997 και μετά. Εκτός από... εξυγιαντές είναι και ξεχασιάρηδες. Γιατί από το 1987 έως το 1997 βλέπετε δεν παιζόταν ποδόσφαιρο. Δεν έκλειναν προβολείς. Δεν έπεφταν δακρυγόνα στο 85'. Δεν καταργούνταν τα virtual replay μέσα σε μια νύχτα. Δεν υπήρχαν Δέδες, Τριβέλλας και λοιποί. Δεν υπήρχαν... λουλούδια. Όχι, τίποτα δεν υπήρχε. Μόνο μπάντμιντον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου