Απογοητευτικός ο Ολυμπιακός στο Περιστέρι,
αλλά και ο Ταυλαρίδης επιχείρησε να κόψει το ποδόσφαιρο στον Αφελάι.
Εντάξει, να παίξει και να σκοράρει ο "δανεικός" Καραμάνος, αλλά ο
"δανεικός" Λουκάκου για παράδειγμα δεν έπαιξε πέρυσι στα Έβερτον -
Τσέλσι. Γράφει ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης.
Προτιμώ να παραμένω αληθινός και αυθεντικός, παρά να βάζω
παπάκια και θαυμαστικά σε μία "κακή" λέξη και να το παίζω
ψευτοκουλτουριάρης διανοούμενος. Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη σε όσους
θιχτούν για τη λέξη "μαλάκες" και πραγματικά δεν την έχουν
χρησιμοποιήσει ποτέ στη ζωή τους. Για όλους τους άλλους, τους
υπερευαίσθητους, που βρίζουν μέρα-νύχτα (στο δρόμο, το γήπεδο, τον φίλο,
την γκόμενα, τους δικούς τους ανθρώπους) και προσβάλλονται όταν τη
χρησιμοποιούν οι άλλοι, δεν μου καίγεται καρφί και αδιαφορώ.
Παραδοσιακά, έχω ένα "θέμα" με τους διπρόσωπους, τους ψεύτες, τους
γλείφτες, τους "κλικαδόρους", και τους κουτοπόνηρους. Για αυτό και
συνήθως πηγαίνω κόντρα ακόμα και στα δικά μου συμφέροντα.
Συμφεροντολόγος δεν υπήρξα ποτέ και το έχω πληρώσει, αλλά ποιος
νοιάζεται. Αρκεί που τα έχω καλά με τον εαυτό μου.
Επειδή ως Ολυμπιακοί φοράμε παντελόνια και δεν είμαστε
μίζεροι και κλάψες, η ομάδα δεν ήταν καλή στο Περιστέρι και δίκαια
έχασε. Ο Ατρόμητος είχε ένα εκπληκτικό δεκάλεπτο, από το 20' μέχρι το
30' (με ένα γκολ και τρεις ακόμα πολύ καλές ευκαιρίες), και με σωστή
τακτική πάνω στο χορτάρι δεν κινδύνεψε ουσιαστικά ποτέ από τον
Ολυμπιακό. Δεν γίνεται η καλύτερη ομάδα της χώρας να μην έχει μία μεγάλη
ευκαιρία για γκολ σε ένα ολόκληρο ματς. Να μην μπορεί να κάνει ένα
συνδυασμό της προκοπής και να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα. Οι ίδιοι
έντεκα που ξεκίνησαν, ήταν αυτοί που νίκησαν την Ατλέτικο Μαδρίτης στην
πρεμιέρα του Champions League. Διαφορετική τακτική προσέγγιση ακολούθησε
ο Ολυμπιακός στα δύο συγκεκριμένα παιχνίδια, αλλά δεν είναι δυνατόν οι
ίδιοι ποδοσφαιριστές να ξέχασαν ξαφνικά να κάνουν κοντρόλ και να δίνουν
την μπάλα πολύ εύκολα σε αντίπαλο και όχι σε συμπαίκτη τους. Που είναι
το πάθος; Γιατί χάνεται η συγκέντρωση; Η ερυθρόλευκη φανέλα αποτελεί
κίνητρο από μόνη της. Με σέντρες και γεμίσματα οι ερυθρόλευκοι
προσπαθούσαν να διασπάσουν την πολυπρόσωπη άμυνα των γηπεδούχων, που
ήταν βούτυρο στο ψωμί για τους ψηλούς κεντρικούς αμυντικούς της ομάδας
του Σα Πίντο. Όταν ο Ολυμπιακός έχει ως διακριθέντες τους
Μαζουακού-Ρομπέρτο και σε ολόκληρο το ματς επιχειρεί δύο σουτ εκτός
περιοχής (με Μιλιβόγιεβιτς και Αφελάι στο πρώτο μέρος), δεν μπορεί να
περιμένει και περισσότερα. Η ισοπαλία, απλά θα διατηρούσε το στόχο του
αήττητου κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν. Τίποτα παραπάνω. Μηδέν
επιθετική ανάπτυξη και προβληματική εικόνα σε όλες τις γραμμές συνέθεσαν
το παζλ του απογοητευτικού Ολυμπιακού στο Περιστέρι. Υπερφορτωμένο
κέντρο, με τους ακραίους μπακ να παίζουν για μία ακόμα φορά μόνοι τους
την πλευρά.
Στο δεκάλεπτο της... πλημμύρας, η μεσοαμυντική λειτουργία των Πρωταθλητών ήταν για κλάματα. Ο Μποτία ήταν απειλή για την ίδια του την ομάδα. Κακές τοποθετήσεις, αργές αντιδράσεις, εκτός κλίματος παιχνιδιού. Η πρώτη πραγματικά καλή του επέμβαση σημειώθηκε στο 64ο λεπτό, όταν και έδιωξε με το κεφάλι μία μακρινή πάσα των γηπεδούχων. Καλώς ή κακώς, η ομάδα μέχρι πρότινος είχε τον Μανωλά και τον Αβραάμ. Το βάρος είναι μεγάλο για τον Ισπανό, να δούμε αν θα τα καταφέρει γιατί αλλιώς υπάρχει και ο Αυλωνίτης, που τουλάχιστον είναι πιο γρήγορος. Ο Αμπιντάλ παίζει κυρίως με το μυαλό και την εμπειρία. Τη "βρώμικη" δουλειά την έχει φορτωθεί ο Μποτία. Ο Ελαμπντελαουί, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, "ανέβηκε" πολλές φορές στην πλευρά του, αλλά δεν πήρε πρωτοβουλίες όταν έπρεπε. Αμυντικά, ο Νορβηγός έχει προβλήματα, αλλά έχει ελαφρυντικό πως συχνά βρίσκεται μόνος του με δύο αντίπαλους, καθώς δεν έχει τη βοήθεια του εξτρέμ. Ο Κασάμι για πρώτη φορά ήταν τόσο άνευρος και έχανε το ένα κοντρόλ μετά το άλλο. Ο Ντομίνγκες, επίσης. Ο Μήτρογλου δεν βοήθησε καθόλου, αλλά δεν τροφοδοτήθηκε κιόλας. Ο Μανιάτης έπρεπε να είχε βγει νωρίτερα. Οι τρεις αλλαγές (Ντουρμάζ, Μπενίτες, Φορτούνης) δεν κατάφεραν να αλλάξουν τη ροή του αγώνα.
Η πρώτη ήττα εντός συνόρων ήρθε πολύ νωρίς από μία καλή ομάδα της πρώτης πεντάδας του βαθμολογικού πίνακα, που όπως και όλες οι υπόλοιπες του Πρωταθλήματος όταν αντιμετωπίζουν τον Ολυμπιακό κάνουν το ματς της ζωής τους σαν να μην υπάρχει αύριο. Ο προκλητικός Ταυλαρίδης πήγε να κόψει την μπάλα στον Αφελάι και με τα δύο πόδια στο 65', με μία κίνηση που θα ζήλευε και ο Καράτε Κιντ. Ο Τριτσώνης έδειξε με τα χέρια πως ο στόπερ του Ατρόμητου βρήκε την μπάλα κι ενώ ήταν πρόσωπο με τη φάση και είχε ελεύθερο πεδίο, όντας στα δύο μέτρα. Ούτε φάουλ στο ύψος της μεγάλης περιοχής, ούτε κάρτα, ούτε τίποτα! Κι εγώ έχω μυωπία και φοράω γυαλιά, δεν είναι κακό. Κύριε Τριτσώνη, μην ντρέπεστε. Ξέρω έναν πολύ καλό οφθαλμίατρο στην Ηλιουπόλεως. Πηγαίνω από μικρός, αλλά παίρνει "τσουχτερή" επίσκεψη. Μήπως θέλατε να "αποδείξετε κάτι" επειδή ήσασταν ο πρώτος επιπρόσθετος βοηθός διαιτητή στον τελικό Κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης το 2013 και είχατε χάσει τη φάση με το χέρι του Μανιάτη; Στις καθυστερήσεις του ματς, ο Τσέναμο έκανε δύο λεπτά να επαναφέρει την μπάλα από τη μικρή περιοχή του, αλλά ο Τριτσώνης δεν τον παρατήρησε καν. Για κίτρινη κάρτα, ούτε λόγος. Μέχρι και ο Ρομπέρτο πήγε στο κέντρο του γηπέδου για να διαμαρτυρηθεί στον διαιτητή (για τη μη κίτρινη κάρτα στον Τσέναμο), όταν στη συνέχεια ο Παπάζογλου σωριάστηκε στο έδαφος, κάνοντας κι αυτός καθυστερήσεις. Για να τα λέμε και όλα, ο Μανιάτης γλίτωσε μία κίτρινη κάρτα στο 24' για σκληρό φάουλ στον Κοντοέ. Όσο για τον Θανασάκη τον Παπάζογλου, ο οποίος θα έχει να λέει στα εγγόνια του ότι για ένα μήνα ήταν παίκτης του Ολυμπιακού και έζησε κι αυτός πως είναι το συναίσθημα του να είσαι σε μία πραγματικά μεγάλη ομάδα και όχι σε αυτές που έχει παίξει μέχρι τώρα στην καριέρα του, δεν δέχθηκε τη συγγνώμη του Μήτρογλου μετά το τέλος της αναμέτρησης. Ο επιθετικός των Πειραιωτών θέλησε να διαπιστώσει την κατάσταση του αντιπάλου του και να του δώσει το χέρι μετά το τέλος της αναμέτρησης, όμως ο Παπάζογλου μόνο που δεν τον άρχισε στις... μπουνιές. Το RedPlanet.gr έδωσε το "παρών" στο Περιστέρι και τα είδε όλα.
Πάμε τώρα στην κατάρριψη του άλλου μύθου (ύστερα από αυτόν της διαιτησίας) των "δανεικών" παικτών του Ολυμπιακού. Μπέσα, δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα να βλέπω τους δανεικούς των Πειραιωτών απέναντι στην ομάδα που ανήκουν τα δικαιώματά τους. Εδώ, ο Μήτρογλου και ο Τάτος είχαν παίξει σε τελικό Κυπέλλου απέναντι στην ομάδα του Πειραιά, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους για τον Ατρόμητο κι ας άνηκαν τα δικαιώματά τους στον Ολυμπιακό. Είναι διαφορετικό, πάντως, τι λέω εγώ κι εσείς από τον γενικό κανόνα και τι προστάζει η κάθε περίσταση. Ρωτάει, όμως, κανείς την ψυχολογία αυτών των ποδοσφαιριστών εκείνη την ώρα; Αναφέρω, απλά, ένα ενδεχόμενο: υποθετικά, πείτε ότι αυτό το γκολ του Καραμάνου στοιχίσει στον Ολυμπιακό στο τέλος της σεζόν. Με τι κουράγιο ο Καραμάνος θα έρθει να διεκδικήσει μία θέση στην ομάδα το επόμενο καλοκαίρι. Πώς θα τον υποδεχθεί ο κόσμος; Δεν θα έχει καμία πίστωση χρόνου και στην πρώτη "στραβή" αυτός είναι που θα τα ακούσει. Έτσι, κόβονται καριέρες. Στην Αγγλία για παράδειγμα, είναι μαλάκες που παίρνουν τα μέτρα τους; Πρόχειρα-πρόχειρα, θυμάμαι πέρυσι αρκετά παραδείγματα. Ο τότε δανεικός στην Έβερτον από τη Μάντσεστερ Σίτι, Γκάρεθ Μπάρι, δεν έπαιξε σε κανένα από τα δύο ματς Πρωταθλήματος. Ο τότε δανεικός στην Έβερτον από την Τσέλσι, Ρομέλου Λουκάκου, επίσης. Ο τότε δανεικός στη Λίβερπουλ από την Τσέλσι, Βίκτορ Μόουζες, δεν αγωνίστηκε σε κανένα από τα δύο ματς της Premier League μεταξύ των δύο συλλόγων. Και είναι κι άλλοι στη λίστα. Στο κορυφαίο Πρωτάθλημα του κόσμου, δεν ασχολούνται με μικροπρέπειες. Κάνουν συμφωνίες κυρίων για να μη δίνονται άσκοπα δικαιώματα. Σε μία Λίγκα που διακυβεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε σεζόν. Επειδή οι περισσότεροι μπορείτε να θυμηθείτε τη συμμετοχή του "δανεικού" Κουρτουά με την Ατλέτικο Μαδρίτης κόντρα στην Τσέλσι, στα ημιτελικά του περυσινού Champions League, η αγγλική ομάδα είχε βάλει σχετική ρήτρα στη συμφωνία της με τους Μαδριλένους, την οποία θεώρησε άκυρη η UEFA.
Κάποτε, υπήρχαν και στην Ελλάδα αυτές οι άτυπες συμφωνίες μεταξύ των συλλόγων. Πλέον, έχει πέσει και αυτό το κάστρο. Η προπαγάνδα είναι ενορχηστρωμένη: ο Ολυμπιακός "δανείζει" παίκτες και έχει "παραρτήματα". Έτσι, καλύπτουν τις αδυναμίες τους. Άλλωστε, δέντρο που όλοι το πετροβολούν, είναι αυτό που έχει για να δώσει. Δηλαδή, πέρυσι, η Έβερτον ήταν παράρτημα της Μάντσεστερ Σίτι και της Τσέλσι, ενώ η Λίβερπουλ της Τσέλσι. Με τις δύο τελευταίες ομάδες να διεκδικούν τον τίτλο στην Αγγλία μέχρι σχεδόν το φινάλε της Premier League. Χαζομάρες... Ξέρετε γιατί ποτέ δεν θα φτάσουμε των Άγγλων οπαδών; Το μεσημέρι του Σαββάτου, έπαιξαν Λίβερπουλ και Έβερτον στο "Άνφιλντ". Στο 8ο λεπτό, ο διαιτητής Μάρτιν Άτκινσον δεν είχε καταλογίσει από ένα πέναλτι-μαρς στις δύο ομάδες. Πιστεύει κανείς ότι στα τοπικά ραδιόφωνα και τα τοπικά sites βρίζονταν μέχρι το πρωί ο Μάικλ από το Λίβερπουλ και ο Πολ από το Έβερτον; Και οι Άγγλοι δεν ήταν και τα καλύτερα παιδιά στα παλαιότερα χρόνια, αλλά συμμορφώθηκαν σε όλους τους τομείς. Στο 22', ο Καραμάνος ήταν "πουλημένος" στην πρώτη χαμένη ευκαιρία. Στο 24', "ξεφτιλισμένος" στη δεύτερη χαμένη ευκαιρία. Στο 29', που πέτυχε το γκολ, σημειώθηκαν οι κωλοτούμπες της χρονιάς, καθώς ο επιθετικός του Ατρόμητου σκόραρε στην τρίτη καλή του ευκαιρία στην αναμέτρηση. Ξεβρακώθηκαν όλοι αυτό το βράδυ του Σαββάτου. Κι ας έχασε ο Ολυμπιακός. Περίμεναν πόσες ευκαιρίες θα χάσει συνολικά ο 24άχρονος επιθετικός για να έχουν "πάτημα" και να βγάλουν απλόχερα το κόμπλεξ τους.
Τώρα έχουμε τη Μάλμε και μετά τον ΠΑΟΚ. Τον Ολυμπιακό δεν τον φοβάμαι όταν είναι στην... τσίτα. Είμαστε και κοντά βαθμολογικά, τόσο το καλύτερο. Προέχει, όμως, το Champions League.
Στο δεκάλεπτο της... πλημμύρας, η μεσοαμυντική λειτουργία των Πρωταθλητών ήταν για κλάματα. Ο Μποτία ήταν απειλή για την ίδια του την ομάδα. Κακές τοποθετήσεις, αργές αντιδράσεις, εκτός κλίματος παιχνιδιού. Η πρώτη πραγματικά καλή του επέμβαση σημειώθηκε στο 64ο λεπτό, όταν και έδιωξε με το κεφάλι μία μακρινή πάσα των γηπεδούχων. Καλώς ή κακώς, η ομάδα μέχρι πρότινος είχε τον Μανωλά και τον Αβραάμ. Το βάρος είναι μεγάλο για τον Ισπανό, να δούμε αν θα τα καταφέρει γιατί αλλιώς υπάρχει και ο Αυλωνίτης, που τουλάχιστον είναι πιο γρήγορος. Ο Αμπιντάλ παίζει κυρίως με το μυαλό και την εμπειρία. Τη "βρώμικη" δουλειά την έχει φορτωθεί ο Μποτία. Ο Ελαμπντελαουί, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, "ανέβηκε" πολλές φορές στην πλευρά του, αλλά δεν πήρε πρωτοβουλίες όταν έπρεπε. Αμυντικά, ο Νορβηγός έχει προβλήματα, αλλά έχει ελαφρυντικό πως συχνά βρίσκεται μόνος του με δύο αντίπαλους, καθώς δεν έχει τη βοήθεια του εξτρέμ. Ο Κασάμι για πρώτη φορά ήταν τόσο άνευρος και έχανε το ένα κοντρόλ μετά το άλλο. Ο Ντομίνγκες, επίσης. Ο Μήτρογλου δεν βοήθησε καθόλου, αλλά δεν τροφοδοτήθηκε κιόλας. Ο Μανιάτης έπρεπε να είχε βγει νωρίτερα. Οι τρεις αλλαγές (Ντουρμάζ, Μπενίτες, Φορτούνης) δεν κατάφεραν να αλλάξουν τη ροή του αγώνα.
Η πρώτη ήττα εντός συνόρων ήρθε πολύ νωρίς από μία καλή ομάδα της πρώτης πεντάδας του βαθμολογικού πίνακα, που όπως και όλες οι υπόλοιπες του Πρωταθλήματος όταν αντιμετωπίζουν τον Ολυμπιακό κάνουν το ματς της ζωής τους σαν να μην υπάρχει αύριο. Ο προκλητικός Ταυλαρίδης πήγε να κόψει την μπάλα στον Αφελάι και με τα δύο πόδια στο 65', με μία κίνηση που θα ζήλευε και ο Καράτε Κιντ. Ο Τριτσώνης έδειξε με τα χέρια πως ο στόπερ του Ατρόμητου βρήκε την μπάλα κι ενώ ήταν πρόσωπο με τη φάση και είχε ελεύθερο πεδίο, όντας στα δύο μέτρα. Ούτε φάουλ στο ύψος της μεγάλης περιοχής, ούτε κάρτα, ούτε τίποτα! Κι εγώ έχω μυωπία και φοράω γυαλιά, δεν είναι κακό. Κύριε Τριτσώνη, μην ντρέπεστε. Ξέρω έναν πολύ καλό οφθαλμίατρο στην Ηλιουπόλεως. Πηγαίνω από μικρός, αλλά παίρνει "τσουχτερή" επίσκεψη. Μήπως θέλατε να "αποδείξετε κάτι" επειδή ήσασταν ο πρώτος επιπρόσθετος βοηθός διαιτητή στον τελικό Κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης το 2013 και είχατε χάσει τη φάση με το χέρι του Μανιάτη; Στις καθυστερήσεις του ματς, ο Τσέναμο έκανε δύο λεπτά να επαναφέρει την μπάλα από τη μικρή περιοχή του, αλλά ο Τριτσώνης δεν τον παρατήρησε καν. Για κίτρινη κάρτα, ούτε λόγος. Μέχρι και ο Ρομπέρτο πήγε στο κέντρο του γηπέδου για να διαμαρτυρηθεί στον διαιτητή (για τη μη κίτρινη κάρτα στον Τσέναμο), όταν στη συνέχεια ο Παπάζογλου σωριάστηκε στο έδαφος, κάνοντας κι αυτός καθυστερήσεις. Για να τα λέμε και όλα, ο Μανιάτης γλίτωσε μία κίτρινη κάρτα στο 24' για σκληρό φάουλ στον Κοντοέ. Όσο για τον Θανασάκη τον Παπάζογλου, ο οποίος θα έχει να λέει στα εγγόνια του ότι για ένα μήνα ήταν παίκτης του Ολυμπιακού και έζησε κι αυτός πως είναι το συναίσθημα του να είσαι σε μία πραγματικά μεγάλη ομάδα και όχι σε αυτές που έχει παίξει μέχρι τώρα στην καριέρα του, δεν δέχθηκε τη συγγνώμη του Μήτρογλου μετά το τέλος της αναμέτρησης. Ο επιθετικός των Πειραιωτών θέλησε να διαπιστώσει την κατάσταση του αντιπάλου του και να του δώσει το χέρι μετά το τέλος της αναμέτρησης, όμως ο Παπάζογλου μόνο που δεν τον άρχισε στις... μπουνιές. Το RedPlanet.gr έδωσε το "παρών" στο Περιστέρι και τα είδε όλα.
Πάμε τώρα στην κατάρριψη του άλλου μύθου (ύστερα από αυτόν της διαιτησίας) των "δανεικών" παικτών του Ολυμπιακού. Μπέσα, δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα να βλέπω τους δανεικούς των Πειραιωτών απέναντι στην ομάδα που ανήκουν τα δικαιώματά τους. Εδώ, ο Μήτρογλου και ο Τάτος είχαν παίξει σε τελικό Κυπέλλου απέναντι στην ομάδα του Πειραιά, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους για τον Ατρόμητο κι ας άνηκαν τα δικαιώματά τους στον Ολυμπιακό. Είναι διαφορετικό, πάντως, τι λέω εγώ κι εσείς από τον γενικό κανόνα και τι προστάζει η κάθε περίσταση. Ρωτάει, όμως, κανείς την ψυχολογία αυτών των ποδοσφαιριστών εκείνη την ώρα; Αναφέρω, απλά, ένα ενδεχόμενο: υποθετικά, πείτε ότι αυτό το γκολ του Καραμάνου στοιχίσει στον Ολυμπιακό στο τέλος της σεζόν. Με τι κουράγιο ο Καραμάνος θα έρθει να διεκδικήσει μία θέση στην ομάδα το επόμενο καλοκαίρι. Πώς θα τον υποδεχθεί ο κόσμος; Δεν θα έχει καμία πίστωση χρόνου και στην πρώτη "στραβή" αυτός είναι που θα τα ακούσει. Έτσι, κόβονται καριέρες. Στην Αγγλία για παράδειγμα, είναι μαλάκες που παίρνουν τα μέτρα τους; Πρόχειρα-πρόχειρα, θυμάμαι πέρυσι αρκετά παραδείγματα. Ο τότε δανεικός στην Έβερτον από τη Μάντσεστερ Σίτι, Γκάρεθ Μπάρι, δεν έπαιξε σε κανένα από τα δύο ματς Πρωταθλήματος. Ο τότε δανεικός στην Έβερτον από την Τσέλσι, Ρομέλου Λουκάκου, επίσης. Ο τότε δανεικός στη Λίβερπουλ από την Τσέλσι, Βίκτορ Μόουζες, δεν αγωνίστηκε σε κανένα από τα δύο ματς της Premier League μεταξύ των δύο συλλόγων. Και είναι κι άλλοι στη λίστα. Στο κορυφαίο Πρωτάθλημα του κόσμου, δεν ασχολούνται με μικροπρέπειες. Κάνουν συμφωνίες κυρίων για να μη δίνονται άσκοπα δικαιώματα. Σε μία Λίγκα που διακυβεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε σεζόν. Επειδή οι περισσότεροι μπορείτε να θυμηθείτε τη συμμετοχή του "δανεικού" Κουρτουά με την Ατλέτικο Μαδρίτης κόντρα στην Τσέλσι, στα ημιτελικά του περυσινού Champions League, η αγγλική ομάδα είχε βάλει σχετική ρήτρα στη συμφωνία της με τους Μαδριλένους, την οποία θεώρησε άκυρη η UEFA.
Κάποτε, υπήρχαν και στην Ελλάδα αυτές οι άτυπες συμφωνίες μεταξύ των συλλόγων. Πλέον, έχει πέσει και αυτό το κάστρο. Η προπαγάνδα είναι ενορχηστρωμένη: ο Ολυμπιακός "δανείζει" παίκτες και έχει "παραρτήματα". Έτσι, καλύπτουν τις αδυναμίες τους. Άλλωστε, δέντρο που όλοι το πετροβολούν, είναι αυτό που έχει για να δώσει. Δηλαδή, πέρυσι, η Έβερτον ήταν παράρτημα της Μάντσεστερ Σίτι και της Τσέλσι, ενώ η Λίβερπουλ της Τσέλσι. Με τις δύο τελευταίες ομάδες να διεκδικούν τον τίτλο στην Αγγλία μέχρι σχεδόν το φινάλε της Premier League. Χαζομάρες... Ξέρετε γιατί ποτέ δεν θα φτάσουμε των Άγγλων οπαδών; Το μεσημέρι του Σαββάτου, έπαιξαν Λίβερπουλ και Έβερτον στο "Άνφιλντ". Στο 8ο λεπτό, ο διαιτητής Μάρτιν Άτκινσον δεν είχε καταλογίσει από ένα πέναλτι-μαρς στις δύο ομάδες. Πιστεύει κανείς ότι στα τοπικά ραδιόφωνα και τα τοπικά sites βρίζονταν μέχρι το πρωί ο Μάικλ από το Λίβερπουλ και ο Πολ από το Έβερτον; Και οι Άγγλοι δεν ήταν και τα καλύτερα παιδιά στα παλαιότερα χρόνια, αλλά συμμορφώθηκαν σε όλους τους τομείς. Στο 22', ο Καραμάνος ήταν "πουλημένος" στην πρώτη χαμένη ευκαιρία. Στο 24', "ξεφτιλισμένος" στη δεύτερη χαμένη ευκαιρία. Στο 29', που πέτυχε το γκολ, σημειώθηκαν οι κωλοτούμπες της χρονιάς, καθώς ο επιθετικός του Ατρόμητου σκόραρε στην τρίτη καλή του ευκαιρία στην αναμέτρηση. Ξεβρακώθηκαν όλοι αυτό το βράδυ του Σαββάτου. Κι ας έχασε ο Ολυμπιακός. Περίμεναν πόσες ευκαιρίες θα χάσει συνολικά ο 24άχρονος επιθετικός για να έχουν "πάτημα" και να βγάλουν απλόχερα το κόμπλεξ τους.
Τώρα έχουμε τη Μάλμε και μετά τον ΠΑΟΚ. Τον Ολυμπιακό δεν τον φοβάμαι όταν είναι στην... τσίτα. Είμαστε και κοντά βαθμολογικά, τόσο το καλύτερο. Προέχει, όμως, το Champions League.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου