Η χθεσινή ήττα, φίλες και φίλοι ΓΑΥΡΟΙ, ήταν ό,τι χειρότερο! Και με βεβαιότητα μας βάζει με την πλάτη στον τοίχο στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ομως, δεν είναι η πρώτη φορά που μείναμε πίσω πέντε βαθμούς από την κορυφή! Το ίδιο είχε συμβεί τον Γενάρη του 2011, όταν χάσαμε επί Βαλβέρδε 1-0 από την Ξάνθη! Και στο τέλος, τρεις μήνες μετά, πήραμε το πρωτάθλημα με δέκα βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό! Ασφαλώς ήττες όπως η χθεσινή προκαλούν αναταράξεις σε μια ομάδα, όμως δίνουν την ευκαιρία στη διοίκηση να σχηματίσει μια σαφή εικόνα του έμψυχου υλικού και να προσπαθήσει να δώσει λύσεις γρήγορες και ουσιαστικές, οι οποίες θα αποκαταστήσουν την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού και θα του δώσουν τη δυνατότητα να χτυπήσει και πάλι το πρωτάθλημα, καθώς είναι προφανές ότι χρόνος υπάρχει.
Ενας ολόκληρος γύρος και κάτι παραπάνω. Υπό αυτή την έννοια, για όσους γνωρίζουν καλά την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία του Βαγγέλη Μαρινάκη, θεωρείται βέβαιον ότι ο πρόεδρος του Ολυμπιακού δεν πρόκειται να αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους, να μείνουν ανεξέλεγκτα, αλλά θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του και θα κάνει τις κατάλληλες κινήσεις που θα διορθώσουν το αγωνιστικό σκέλος. Είτε οι κινήσεις αυτές αφορούν προσθήκες είτε αφαιρέσεις! Γιατί μια ομάδα προκειμένου να λειτουργήσει εύρυθμα, έχει σαν προϋπόθεση να εμπεριέχει τα κατάλληλα συστατικά, τα υγιή στοιχεία που δίνουν ενέργεια και όχι καρκινώματα ή βαρίδια που μεταδίδουν την αρρώστια και στους άλλους!
Με απλά λόγια, όσοι αισθάνονται ότι κάνουν αγγαρεία που παίζουν στον Ολυμπιακό και το μυαλό τους είναι αλλού, θα πρέπει να φύγουν μια ώρα αρχύτερα. Οπως και εκείνοι, που δεν σέβονται και δεν εκτιμούν την ευκαιρία που τους δίνει ο Ολυμπιακός στην καριέρα τους, που είτε έχει μείνει στάσιμη είτε έχει πάρει την κατιούσα. Και πρέπει επίσης να θεωρείται δεδομένο ότι οι όποιες αφαιρέσεις των άρρωστων στοιχείων της ομάδας θα έχουν ως αποτέλεσμα την έλευση των κατάλληλων παικτών που θα τους αντικαταστήσουν. Οχι απλά επάξια, αλλά πολύ παραπάνω. Γιατί οι πάντες ξέρουν ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να κάνει εκπτώσεις όταν οι κινήσεις του αφορούν το σήμερα και το αύριο της ομάδας!
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΑΜΥΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΙΤΣΕΛ
Περνώντας στο αγωνιστικό κομμάτι της χθεσινής βραδιάς, η πρώτη διαπίστωση που οφείλουμε να κάνουμε είναι πως ο Ολυμπιακός για ένα ακόμη ματς αδυνατούσε να διασπάσει μια καλά οργανωμένη άμυνα. Κι αυτό δεν είναι κάτι που παρατηρείται τώρα, στο χθεσινό παιχνίδι, αλλά μια πραγματικότητα που χαρακτηρίζει την ομάδα από τον Φεβρουάριο, και ειδικότερα αμέσως μετά το ματς με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Καραϊσκάκη! Από τότε, μέχρι και σήμερα, μολονότι έχει αλλάξει στον Ολυμπιακό ένα ρόστερ πάρα πολλών παικτών και σίγουρα από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Δεκέμβριο έχουν αγωνιστεί στην ομάδα περίπου 30 διαφορετικοί ποδοσφαιριστές, εντούτοις ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να παραμένει μονοδιάστατος και απόλυτα προβλέψιμος στην επιθετική του λειτουργία!
Ούτε στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν ούτε φέτος στον πρώτο γύρο η ομάδα μπορεί να διασπάσει κλειστές άμυνες και το κακό είναι πως δεν έχει τη δυνατότητα να ανοίξει τις καλά οργανωμένες άμυνες, ούτε από τα πλάγια, από τα άκρα, αλλά ούτε και από τον άξονα. Στις πτέρυγες είναι προφανής η αδυναμία των ακραίων να διεμβολίσουν, ενώ από το κέντρο πολύ δύσκολα βγαίνουν κάθετες μπαλιές προς την κορυφή της επίθεσης. Και πέραν πάσης αμφιβολίας, στην αδυναμία δημιουργίας φάσεων και ευκαιριών, είτε από τα άκρα είτε από τον άξονα, μερίδιο ευθύνης εκτός από τους ποδοσφαιριστές φέρει και ο προπονητής.
ΣΤΟ… ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΜΠΙΝΤΑΛ
Το δεύτερο στοιχείο που επίσης προβληματίζει είναι η για μια ακόμη φορά κακή αμυντική λειτουργία. Και επειδή θέλω να είμαι δίκαιος, θα εξαιρέσω απόλυτα από όποια ευθύνη τον νεαρό Αυλωνίτη, ο οποίος κλήθηκε την τελευταία στιγμή να συμμετάσχει στο ρόστερ και πάλι την τελευταία ώρα ήταν εκείνος που έδωσε λύσεις σε ένα κέντρο της άμυνας που μπάζει! Για μένα, και θα είμαι ευθύς και χωρίς υπεκφυγές, όπως έχω συνηθίσει πάντα να κάνω, το βάρος της ευθύνης πέφτει στον ηγέτη της άμυνας, σε εκείνον που την κατευθύνει. Σε εκείνον που επιλέχθηκε για να έχει αυτό τον ρόλο. Και στην προκειμένη περίπτωση όλοι περιμέναμε πολύ περισσότερα από τον Αμπιντάλ απ’ όσα βλέπουμε, από έναν ποδοσφαιριστή με διαμέτρημα άλλου επιπέδου, που προφανώς ο ίδιος διαρρέει εδώ και καιρό ότι σκοπεύει να πάει στη Βαρκελώνη μετά τη λήξη του συμβολαίου του. Αν δεν μπορεί και αν το μυαλό του είναι αλλού, ας πάει μια ώρα αρχύτερα… Από κει και πέρα, ίσως και ο Μποτία να είναι διαφορετικός με έναν σέντερ μπακ κλάσης δίπλα του, σε σχέση με έναν… φευγάτο! Και χθες, για όποιον βλέπει μπάλα, ο Αμπιντάλ εξέθεσε τουλάχιστον τρεις φορές τον Αυλωνίτη, αφήνοντας τον μόνο του να καλύψει πλάτος 50 μέτρων, ενώ ο ίδιος ο Γάλλος βρισκόταν 15 μέτρα πιο μπροστά!
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΗΤΡΟΓΛΟΥ
Η τελευταία διαπίστωση είναι το πρόβλημα που παρατηρείται στην κορυφή της επίθεσης. Ο Μήτρογλου που βλέπουμε σίγουρα δεν είναι ο Μήτρογλου που ξέραμε. Και μετά βεβαιότητας, έτσι όπως παίζει, δεν έχει κανένα μέλλον στον Ολυμπιακό. Οχι μόνο από το καλοκαίρι και μετά, που λήγει ο δανεισμός του, αλλά πολύ φοβάμαι ούτε… από αύριο το πρωί! Αργός, στατικός, χωρίς πρωτοβουλίες, χωρίς κίνηση στη μεγάλη περιοχή, χωρίς να μαρκάρει κανέναν αντίπαλο αμυντικό, δυστυχώς ένα απόλυτο μηδέν. Και μπήκε μέσα ο Μπενίτες και φάνηκε σαν να παίζει ο Κριστιάνο Ρονάλντο, τέτοια ήταν η διαφορά μεταξύ των δύο, μολονότι ο Παραγουανός είναι ακόμη στο στάδιο προσαρμογής και μετά από τραυματισμό. Και εδώ, λοιπόν, στη θέση του σέντερ φορ ζητείται λύση. Και αν δεν είναι ο Πουλίδο που θα έρθει, εφόσον λυθεί το θέμα με την Τίγκρες, θα πρέπει να είναι κάποιος άλλος, που θα πλαισιώσει Μπενίτες και Διαμαντάκο, με τους δύο τελευταίους να παίρνουν πια δικαιολογημένες ευκαιρίες. Επειδή, όπως λέει η λαϊκή ρήση, κάθε εμπόδιο για καλό, θέλω να πιστεύω ότι αυτό το χθεσινό στραβοπάτημα με τον ΠΑΟΚ θα ξυπνήσει συνολικά τα «ερυθρόλευκα» αντανακλαστικά, θα γίνουν οι ενέργειες που απαιτούνται για να ενισχυθεί η ομάδα και να αποκολληθούν τα αρνητικά στοιχεία και θα έχει τη δυνατότητα ο Ολυμπιακός, στον δεύτερο γύρο, να κλείσει την ψαλίδα με την κορυφή και να ξαναβρεθεί σύντομα στη φυσική του θέση, του αυτοκράτορα του ελληνικού ποδοσφαίρου.(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 04/12/2014)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου