LIKE όσοι θέλουμε την Ντόρτμουντ!

Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης δεν διαλέγει αντίπαλο ενόψει της κλήρωσης στη φάση των "16" του Champions League, αν και δεν κρύβει την προτίμησή του: Μπορούσια Ντόρτμουντ!

Να είσαι οπαδός της Μαρσέιγ και να βλέπεις την ομάδα σου να τελειώνει χωρίς βαθμό τον όμιλο του Champions League. Να ξεφτιλίζεται αβέρτα, με αποκορύφωμα την τελευταία αγωνιστική. Τα χρωστούμενα των Μασσαλών στην Μπορούσια Ντόρτμουντ ξεπληρώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης, ύστερα από δύο χρόνια. Όλοι ξέραμε τι θα γίνει στο "Βελοντρόμ". Ό,τι είχε γίνει και τον Δεκέμβριο του 2011 στο "Βεστφάλεν". Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ρημάδα η ζωή, ε... Δεν ξέρω τι Champions League οραματίζεται ο πρόεδρος της UEFA, Mισέλ Πλατινί, αλλά ο Ολυμπιακός αποτελεί όαση καθαρότητας στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Και τώρα βρίσκεται στη φάση των "16". Και θα παλέψει με όλες του τις δυνάμεις για ό,τι καλύτερο, κύριε Πλατινί.

Τουλάχιστον, υπάρχει και κάτι θετικό από όλη αυτήν την ιστορία με τους "απατεώνες" Γερμανούς και Γάλλους, που πριν από δύο χρόνια δεν άφησαν την ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε να πάρει αυτό που άξιζε: την πρόκριση. Με το γκολ της Ντόρτμουντ στο 87' μέσα στη Μασσαλία, είναι ορατό το ενδεχόμενο να τη συναντήσει ο Ολυμπιακός στη φάση των "16" του Champions League! Τότε, οι υπερόπτες Γερμανοί είχαν τερματίσει στην τέταρτη και τελευταία θέση του γκρουπ. Οι ερυθρόλευκοι είχαν επικρατήσει σχετικά εύκολα με 3-1 στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", ενώ ηττήθηκαν στη Γερμανία με 1-0. Με έναν ανεκδιήγητο Ρώσο διαιτητή ( Μπεζμπορόντοβ) να μην υποδεικνύει πέναλτι σε χέρι του Χούμελς πάνω στη γραμμή προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, στερώντας από τον Πρωταθλητή Ελλάδας τη δυνατότητα της ισοφάρισης.

Αναμφίβολα, ο Ολυμπιακός χρωστάει ένα γερό μάθημα στην αντιπαθητική Ντόρτμουντ. Πέρυσι, η Μπορούσια έφτασε μέχρι τον τελικό του Champions League, αν και χρειάστηκε μία ακόμα υπέρ της διαιτητική εύνοια στον επαναληπτικό προημιτελικό με τη Μάλαγα, όταν και σκόραρε το νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις (3-2) από θέση οφσάιντ. Και καθαρά ποδοσφαιρικά να το δούμε, πέρα από το ιδιαίτερο κίνητρο που έχει ο Ολυμπιακός, το ρόστερ της Ντόρτμουντ μόνο φόβο δεν προκαλεί. Θέλω, πάντως, να δω πόσοι από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού θέλουν την Μπορούσια ως αντίπαλο. Για αυτό πατήστε ένα LIKE (ή αφήστε ένα σχόλιο κάτω από το κείμενο) όσοι θέλουμε την Ντόρτμουντ! Να πιάσω το σφυγμό του κόσμου. Από εκείνη την ομάδα των Πειραιωτών, μόνο οι Χολέμπας, Αβραάμ, Φουστέρ, Μανιάτης, Μέγκιερι, Ιμπαγάσα και Παπάζογλου έχουν παραμείνει. Με τον Χολέμπας να πετυχαίνει με καρφωτή κεφαλιά το πρώτο γκολ στη νίκη με σκορ 3-1 στο Φάληρο.

 
Αν η κλήρωση δεν μας κάνει τελικά το χατίρι και η ομάδα πέσει με κάποια εκ των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπάγερν Μονάχου, Τσέλσι, Ατλέτικο Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Ειλικρινά, μπορεί να θέλω την Ντόρτμουντ για τους δικούς μου λόγους, αλλά όποιος και να είναι ο αντίπαλος το ίδιο μου κάνει. Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2009/10. Από εδώ και πέρα, ο αντίπαλος δεν έχει σημασία. Σε κάθε νοκ-άουτ φάση είναι δύο παιχνίδια. Και ο Ολυμπιακός πρέπει να εξαντλήσει τις πιθανότητες που του αναλογούν. Ούτε έχει να φοβηθεί κάτι, ούτε να αρκεστεί στα όσα ήδη έχει πετύχει. Όταν θέλεις να παίζεις με τους κορυφαίους, πρέπει να τους ανταγωνίζεσαι όσο δεν πάει. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως θα είναι οι ομάδες σε πάνω από δύο μήνες από σήμερα. Σε δύο ματς όλα γίνονται. Ο Ολυμπιακός δεν είναι χαμένος από χέρι. Σε αυτό το επίπεδο, συμμετέχουν και ανταγωνίζονται οι καλύτερες ομάδες. Και ο Ολυμπιακός συγκαταλέγεται σε αυτές.

Με τον κίνδυνο να εκτεθώ (δεν με ενδιαφέρει, έτσι κι αλλιώς), θα γράψω αυτό που σκέφτομαι από το βράδυ της περασμένης Τρίτης, μετά τη νίκη με 3-1 επί της Άντερλεχτ. Το 2004 η Εθνική μας ομάδα ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης. Στις 4 Ιουλίου 2004, στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Δέκα χρόνια μετά, ο τελικός του Champions League γίνεται πάλι στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, στο ίδιο γήπεδο ("Λουζ"). Στις 24 Μαΐου 2014! Βρε, λέτε; Εγώ, πάντως, το πιστεύω... Ποδόσφαιρο είναι και τίποτα δεν είναι απίθανο. Άλλωστε, με ένα όνειρο τρελό ζούμε όλοι μας...