Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης γράφει για το ηθικό
ζήτημα που τίθεται και καλεί τους παίκτες του Ολυμπιακού να βγουν
μπροστά και να διεκδικήσουν ό,τι τους αξίζει.
Σχεδόν μετά από κάθε παιχνίδι μπάσκετ με τον Παναθηναϊκό,
πιάνουμε τον εαυτό μας να τρελαίνεται και να χτυπιέται με όσα βλέπει να
διαδραματίζονται εντός κι εκτός παρκέ. Δεν μας ταιριάζει αυτή η
κατάσταση. Δεν αξίζει στα εκατομμύρια φιλάθλων του Ολυμπιακού αυτή η
μιζέρια κι αυτός ο μηδενισμός σε πρόσωπα και αξίες. Πάνω από όλα είναι η
ψυχική μας υγεία. Δεν γίνεται κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, να χαλιόμαστε
τσάμπα και βερεσέ. Να βρίζουμε θεούς και δαίμονες για κάτι που είναι
προαποφασισμένο και χαλάει μόνο όταν οι ερυθρόλευκοι κάνουν το παιχνίδι
της ζωής τους, κερδίζοντας και τους διαιτητές. Να βλέπουμε τον δήθεν
αντικειμενικό Τύπο να αποθεώνει πρωτοσέλιδα μία ομάδα, που σε όλα τα
υπόλοιπα σπορ, δέχεται τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη και δεν έχει στον
ήλιο μοίρα. Να μην βλέπουμε την παραμικρή αναφορά στη διαιτησία. Μόνο
στο ποδόσφαιρο γίνονται "εγκλήματα", "φωστήρες" μου;
Προφανώς και ο Ολυμπιακός δεν ήταν καλός στον τέταρτο τελικό
του ΣΕΦ. Βιάστηκε να κερδίσει τον Παναθηναϊκό και να πανηγυρίσει το
Πρωτάθλημα Ελλάδας μπροστά στον κόσμο του. Μόνο στη χώρα μας, όμως, όταν
μία ομάδα (μόνο ο Ολυμπιακός για την ακρίβεια) δεν αποδίδει καλά και
δεν βρίσκεται σε καλή ημέρα, δεν δικαιούται να κερδίσει. Ή μάλλον δεν
την αφήνουν να νικήσει. Της απαγορεύουν να κερδίσει. Υπάρχει κάποιος
μπασκετικός νόμος που απαγορεύει στον Ολυμπιακό όταν δεν παίζει καλά, να
μην έχει δικαίωμα να πάρει τη νίκη και να διεκδικήσει τις πιθανότητές
του μέχρι το τελευταίο δέκατο του δευτερολέπτου; Μόνο στο ελληνικό
μπάσκετ του Βασιλακόπουλου, του Γιαννακόπουλου, του Ζαβλανού, του
Κορομηλά, του Συμεωνίδη, συμβαίνει αυτό. Ένα σάπιο και αρρωστημένο
σύστημα, που εκπροσωπείται κάθε φορά από τρία γκρι χεσμένα ανθρωπάκια.
Το βράδυ της 1ης Ιουνίου 2014 γίναμε μάρτυρες της δεύτερης πιο ντροπιαστικής διαιτητικής σφαγής στην ιστορία όλων των ομαδικών σπορ στην Ελλάδα. Τέσσερα χρόνια μετά το απόλυτο όργιο της ελληνικής διαιτησίας στο ΟΑΚΑ, στον τρίτο τελικό της σεζόν 2009/10 (2/6/2010, Χριστοδούλου, Αναστόπουλος, Τανατζής), όταν και είχε ανατραπεί με το έτσι θέλω η διαφορά των 14 πόντων υπέρ του Ολυμπιακού. Οι Αναστόπουλος, Καρακατσούνης, Παναγιώτου, και ειδικά οι δύο τελευταίοι, στέρησαν από την ομάδα του Πειραιά το δικαίωμα της ελπίδας. Η κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ δεν είναι εύκολο να αλλάξει. Θέλει δραστικά μέτρα. Επίπονα. Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός άργησαν, αλλά βγήκαν μπροστά. Ήρθε η ώρα να τα βάλουν με τα θηρία. Κάθε βήμα προς τα πίσω, απαγορεύεται. Ή τώρα, ή ποτέ. Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλε, είμαστε δίπλα σας.
Για να κερδίσει ο Ολυμπιακός τον Παναθηναϊκό σε μία σειρά αγώνων, πρέπει να έχει πάνω από 50% σε δίποντα και τρίποντα. Περισσότερες ασίστ και λιγότερα λάθη από τον αντίπαλο. Έτσι κερδίζεται ο αντίπαλος των οκτώ παικτών. Μονάχα έτσι... Ε, αυτό το βράδυ, δεν μπήκαν τα σουτ. Χάθηκαν ως συνήθως οι βολές. Έχουμε έρθει, όμως, ποτέ στις θέσεις αυτών που παίζουν; Όταν βλέπεις ότι μέσα στο παρκέ υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια από το πρώτο λεπτό και την πρώτη φάση της αναμέτρησης, είναι αναπόφευκτο να επέλθει εκνευρισμός και να χάσεις το μυαλό σου. Ο Ολυμπιακός βιάστηκε να νικήσει και να στεφθεί Πρωταθλητής. Εκνευρίστηκε από την ανομοιομορφία των σφυριγμάτων. Ο αντίπαλος ήταν απρόσμενα εύστοχος στο πρώτο ημίχρονο σε σχέση με τα φετινά του παιχνίδια, φτάνοντας τους 43 πόντους. Δεν ήθελε και πολύ, λοιπόν, να στραβώσει το ματς.
Όπως ανέφερα και στον πρόλογο, δεν μας ταιριάζει η κλάψα και η κακομοιριά. Για αυτό και δεν θα καθίσω να γράψω αναλυτικά για κάθε φάση που αδικήθηκε ο σύλλογος του Πειραιά. Υπάρχουν περίπου 30 λανθασμένες αποφάσεις σε βάρος του Ολυμπιακού. Έπρεπε να πάμε πιο ψυλλιασμένοι στο συγκεκριμένο ματς. Έπρεπε να περιμένουμε τη διατεταγμένη υπηρεσία των τριών διαιτητών. Την προβοκάτσια σε βάρος του Μάντζαρη, ο οποίος έπαιξε με το ζόρι εννέα λεπτά και αποβλήθηκε με πέντε φάουλ. Πέρυσι, ήταν στοχοποιημένος σε όλη τη σειρά των τελικών ο Πέρο Άντιτς, φέτος ο Βαγγέλης Μάντζαρης στον τέταρτο τελικό. Ένας Μάντζαρης που ήταν καθοριστικός στις δύο ερυθρόλευκες νίκες, σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ. Και ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός της ομάδας του Πειραιά. Πότε θα δούμε τον Διαμαντίδη να αποβάλλεται με πέντε φάουλ σε παιχνίδι του ελληνικού Πρωταθλήματος; Καλό το αστείο, το ξέρω.Πάλι 38 λεπτά έπαιξε ατσαλάκωτος.
Η αλητεία και η εντεταλμένη υπηρεσία των τριών διαιτητών φάνηκε στην προτελευταία φάση του αγώνα. Πλέον, το "χειρουργείο" έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Όχι μόνο καταλογίζονται ανύπαρκτα φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού και ο Ολυμπιακός βγάζει αίμα για να πάρει ένα σφύριγμα, αλλά δεν δίνονται στους πράσινους και τα φάουλ που γίνονται! Βλέπετε, έπρεπε πάση θυσία να περάσει ο χρόνος. Φανταστείτε το σκορ να ήταν ισόπαλο σε εκείνο το σημείο. Οι γκρι θα έδιναν τρία φάουλ. Και πάνω στον Διαμαντίδη και πάνω στον Φώτση και πάνω στον Λάσμε. Με οκτώ δευτερόλεπτα και οκτώ δέκατα να απομένουν, το πρώτο φάουλ στον Διαμαντίδη έγινε επτά δευτερόλεπτα και τέσσερα δέκατα πριν από το τέλος. Στον Φώτση, στα πέντε δευτερόλεπτα και δύο δέκατα πριν από το φινάλε. Ούτε αυτό δόθηκε. Τελικά, δύο δευτερόλεπτα και πέντε δέκατα πριν από το τέλος, καταλογίστηκε το φάουλ πάνω στον Λάσμε. Άλλο να έχεις επτά περίπου δευτερόλεπτα για να επιτεθείς και άλλο δυόμιση. Μιλάμε για οργανωμένο έγκλημα. Το ζητούμενο εκείνη τη στιγμή για τους "Παναγιώτου", ήταν να τελειώσει το ματς. Να φαγωθεί έστω κι ένα δευτερόλεπτο περισσότερο.
Στα δικά μου μάτια, είναι επιεικώς απαράδεκτο να βρίσκεται στο στόχαστρο ο κόσμος του Ολυμπιακού επειδή στο 43-49 έπεσαν δύο-τρία καπνογόνα στο στίβο του ΣΕΦ. Εννοείται πως είναι καταδικαστέες αυτές οι ενέργειες, αλλά έτσι κι αλλιώς ο Παναθηναϊκός είχε πάρει τάιμ-άουτ. Το ενάμιση λεπτό της διακοπής έγινε τρίλεπτο. Εγώ αυτό που περιμένω από τους παίκτες του Ολυμπιακού είναι να βγουν και να μιλήσουν δημόσια. Εδώ και χρόνια αδικούνται οι κόποι τους. Έγιναν πρώτα Πρωταθλητές Ευρώπης και μετά Πρωταθλητές Ελλάδας. Αυτό τα λέει όλα. Κατέκτησαν επί δύο συναπτά έτη την κορυφή της Ευρώπης και ακόμα να τους σεβαστεί ο Βασιλακόπουλος, ο Ζαβλανός, ο Κορομηλάς, ο Συμεωνίδης. Το ζήτημα, πλέον, είναι ηθικό. Παίκτες του Ολυμπιακού, ΔΕΝ ΣΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ. Δεν το έχετε καταλάβει ακόμα; Και μαζί με εσάς δεν σέβονται τους ιδιοκτήτες της ομάδας και τα εκατομμύρια των φιλάθλων της σε όλο τον κόσμο. Τον δικό σας ιδρώτα κλέβουν. Βγείτε και μιλήστε. Διεκδικήστε αυτά που σας αξίζουν. Ο σεβασμός κερδίζεται. Έχετε αναγκάσει όλη την υπόλοιπη μπασκετική Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο σας. Και επιτρέπετε στην κάθε ΚΕΔ και τον κάθε τυχάρπαστο διαιτητάκο να σας συμπεριφέρεται έτσι; Με τα χειρότερα νταβατζιλικία που υπάρχουν στον κόσμο. Βγείτε μπροστά, αυτό είναι το παράπονό μου. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μίλησε επιτέλους για αυτά που γίνονται, αλλά έπρεπε να πει κι άλλα. Επαναλαμβάνω: τον δικό σας ιδρώτα κλέβουν και από πίσω υπάρχει ένας κόσμος που πικραίνεται και σας βλέπει ως μία διέξοδο στα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά. Μας έχετε δώσει απίστευτες χαρές την τελευταία τριετία, αλλά το απόστημα ακόμα να σπάσει στο ελληνικό μπάσκετ. Τσακίστε το...
Από το βράδυ της Κυριακής βλέπουμε να εξισώνονται οι συμπεριφορές και οι δηλώσεις των Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου με αυτές του Δ. Γιαννακόπουλου. Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός πανηγυρίζουν τα καλάθια της ομάδας τους και ο άλλος πετάει 50ευρα στους διαιτητές όταν δεν του αρέσει το υπέρ του 99%-1%, όπως στον τρίτο φετινό τελικό. Έχουν μάθει στο 100%+-0%. Οι διοικητικοί ηγέτες του Ολυμπιακού ποτέ δεν απείλησαν ανθρώπους, ούτε έχουν κάνει "ντου" στα αποδυτήρια των διαιτητών. Ποτέ δεν είπαν, "θα το βρουν μπροστά τους", όπως ο άλλος. Αλήθεια, ασχολήθηκε κανείς με την απειλή του Δ. Γιαννακόπουλου προς τους διαιτητές του τρίτου τελικού; Ίδρωσε κανενός το αυτάκι; Τους πείραξε η δήλωση των Αγγελόπουλων, ότι θα απαγορεύσουν στους παίκτες του Ολυμπιακού να εκπροσωπήσουν την Εθνική ομάδα. Μα, αυτή η δήλωση δεν έγινε για μία ακόμα αισχρή διαιτησία εις βάρος τους, αλλά για τα ασφαλιστήρια των παικτών. Ό,τι του φανεί, του Λωλοστεφανή, δηλαδή. Πλέον, οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού δεν πρέπει να κάνουν πίσω. Η δική τους επένδυση διακυβεύεται, μα πάνω από όλα η αξιοπρέπεια του συλλόγου. Να φτάσουν την υπόθεση μέχρι το τέρμα.
Στο δια ταύτα... Χάθηκε τεράστια ευκαιρία για τον τίτλο; Ναι. Μας αξίζει να καθόμαστε και να μεμψιμοιρούμε; Όχι. Υπάρχει ένα ακόμα παιχνίδι. Την Τετάρτη στο ΟΑΚΑ. Ξέρουμε τι πρόκειται να συναντήσουμε. Ξέρουμε ότι πρέπει να νικήσουμε οκτώ παίκτες και όχι πέντε. Το break έγινε πρόσφατα. Μπορεί να ξαναγίνει; Το παρελθόν δεν είναι ευνοϊκό λόγω των ειδικών συνθηκών γνωρίζουμε όλοι μας. Η ιστορία, μας χρωστάει πολλά. Και κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσει να ξεχρεώνει. Με 70+ πόντους στην επίθεση, το Πρωτάθλημα είναι δικό μας.
ΥΓ1: Έχω μάθει στη ζωή μου να μην είμαι αχάριστος. Ο Σπανούλης έμεινε στον έναν πόντο και δεν βοήθησε καθόλου τον Ολυμπιακό. Θέλετε να γράψω ότι είναι ο χειρότερος; Ότι έχει κόμπλεξ απέναντι στον Παναθηναϊκό; Αυτά τα αφήνω στους δήθεν αντικειμενικούς. Για μένα, ο Βασίλης είναι κάτι παραπάνω από ένας παίκτης του Ολυμπιακού. Και την απάντηση θα την γράψω την Πέμπτη, είτε κερδίσουμε είτε χάσουμε στο ΟΑΚΑ.
ΥΓ2: Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει απενεργοποιηθεί αγωνιστικά ο Παπαπέτρου στους τελικούς, δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί στα μέσα της σεζόν με ένα σημαντικό ποσό έγινε η προσθήκη του Σερμαντίνι, ο οποίος σε όλα τα μεγάλα ματς παίζει από καθόλου έως ελάχιστα. Και τις απαντήσεις οφείλει να μας τις δώσει ο προπονητής στο τέλος της σεζόν.
ΥΓ3: Αυτή είναι η διαφορά μας... Στον τρίτο τελικό, αυτοί γύρισαν από το -16 με 18-0 βολές στο δεύτερο ημίχρονο, μέχρι να πάει ο Κόλινς στη γραμμή μισό λεπτό πριν από τη λήξη. Στον τέταρτο τελικό, οι ερυθρόλευκοι γύρισαν από το -14 με τη μαγκιά τους, χωρίς τις βολές να είναι 18-0 υπέρ τους. Σε ένα παιχνίδι, όπου όλα ήταν εναντίον τους, οι παίκτες του Μπαρτζώκα είχαν τη δυνατότητα μέχρι την τελευταία φάση να στείλουν τον αγώνα στην παράταση. Κόντρα σε οκτώ παίκτες.
Το βράδυ της 1ης Ιουνίου 2014 γίναμε μάρτυρες της δεύτερης πιο ντροπιαστικής διαιτητικής σφαγής στην ιστορία όλων των ομαδικών σπορ στην Ελλάδα. Τέσσερα χρόνια μετά το απόλυτο όργιο της ελληνικής διαιτησίας στο ΟΑΚΑ, στον τρίτο τελικό της σεζόν 2009/10 (2/6/2010, Χριστοδούλου, Αναστόπουλος, Τανατζής), όταν και είχε ανατραπεί με το έτσι θέλω η διαφορά των 14 πόντων υπέρ του Ολυμπιακού. Οι Αναστόπουλος, Καρακατσούνης, Παναγιώτου, και ειδικά οι δύο τελευταίοι, στέρησαν από την ομάδα του Πειραιά το δικαίωμα της ελπίδας. Η κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ δεν είναι εύκολο να αλλάξει. Θέλει δραστικά μέτρα. Επίπονα. Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός άργησαν, αλλά βγήκαν μπροστά. Ήρθε η ώρα να τα βάλουν με τα θηρία. Κάθε βήμα προς τα πίσω, απαγορεύεται. Ή τώρα, ή ποτέ. Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλε, είμαστε δίπλα σας.
Για να κερδίσει ο Ολυμπιακός τον Παναθηναϊκό σε μία σειρά αγώνων, πρέπει να έχει πάνω από 50% σε δίποντα και τρίποντα. Περισσότερες ασίστ και λιγότερα λάθη από τον αντίπαλο. Έτσι κερδίζεται ο αντίπαλος των οκτώ παικτών. Μονάχα έτσι... Ε, αυτό το βράδυ, δεν μπήκαν τα σουτ. Χάθηκαν ως συνήθως οι βολές. Έχουμε έρθει, όμως, ποτέ στις θέσεις αυτών που παίζουν; Όταν βλέπεις ότι μέσα στο παρκέ υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια από το πρώτο λεπτό και την πρώτη φάση της αναμέτρησης, είναι αναπόφευκτο να επέλθει εκνευρισμός και να χάσεις το μυαλό σου. Ο Ολυμπιακός βιάστηκε να νικήσει και να στεφθεί Πρωταθλητής. Εκνευρίστηκε από την ανομοιομορφία των σφυριγμάτων. Ο αντίπαλος ήταν απρόσμενα εύστοχος στο πρώτο ημίχρονο σε σχέση με τα φετινά του παιχνίδια, φτάνοντας τους 43 πόντους. Δεν ήθελε και πολύ, λοιπόν, να στραβώσει το ματς.
Όπως ανέφερα και στον πρόλογο, δεν μας ταιριάζει η κλάψα και η κακομοιριά. Για αυτό και δεν θα καθίσω να γράψω αναλυτικά για κάθε φάση που αδικήθηκε ο σύλλογος του Πειραιά. Υπάρχουν περίπου 30 λανθασμένες αποφάσεις σε βάρος του Ολυμπιακού. Έπρεπε να πάμε πιο ψυλλιασμένοι στο συγκεκριμένο ματς. Έπρεπε να περιμένουμε τη διατεταγμένη υπηρεσία των τριών διαιτητών. Την προβοκάτσια σε βάρος του Μάντζαρη, ο οποίος έπαιξε με το ζόρι εννέα λεπτά και αποβλήθηκε με πέντε φάουλ. Πέρυσι, ήταν στοχοποιημένος σε όλη τη σειρά των τελικών ο Πέρο Άντιτς, φέτος ο Βαγγέλης Μάντζαρης στον τέταρτο τελικό. Ένας Μάντζαρης που ήταν καθοριστικός στις δύο ερυθρόλευκες νίκες, σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ. Και ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός της ομάδας του Πειραιά. Πότε θα δούμε τον Διαμαντίδη να αποβάλλεται με πέντε φάουλ σε παιχνίδι του ελληνικού Πρωταθλήματος; Καλό το αστείο, το ξέρω.Πάλι 38 λεπτά έπαιξε ατσαλάκωτος.
Η αλητεία και η εντεταλμένη υπηρεσία των τριών διαιτητών φάνηκε στην προτελευταία φάση του αγώνα. Πλέον, το "χειρουργείο" έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Όχι μόνο καταλογίζονται ανύπαρκτα φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού και ο Ολυμπιακός βγάζει αίμα για να πάρει ένα σφύριγμα, αλλά δεν δίνονται στους πράσινους και τα φάουλ που γίνονται! Βλέπετε, έπρεπε πάση θυσία να περάσει ο χρόνος. Φανταστείτε το σκορ να ήταν ισόπαλο σε εκείνο το σημείο. Οι γκρι θα έδιναν τρία φάουλ. Και πάνω στον Διαμαντίδη και πάνω στον Φώτση και πάνω στον Λάσμε. Με οκτώ δευτερόλεπτα και οκτώ δέκατα να απομένουν, το πρώτο φάουλ στον Διαμαντίδη έγινε επτά δευτερόλεπτα και τέσσερα δέκατα πριν από το τέλος. Στον Φώτση, στα πέντε δευτερόλεπτα και δύο δέκατα πριν από το φινάλε. Ούτε αυτό δόθηκε. Τελικά, δύο δευτερόλεπτα και πέντε δέκατα πριν από το τέλος, καταλογίστηκε το φάουλ πάνω στον Λάσμε. Άλλο να έχεις επτά περίπου δευτερόλεπτα για να επιτεθείς και άλλο δυόμιση. Μιλάμε για οργανωμένο έγκλημα. Το ζητούμενο εκείνη τη στιγμή για τους "Παναγιώτου", ήταν να τελειώσει το ματς. Να φαγωθεί έστω κι ένα δευτερόλεπτο περισσότερο.
Στα δικά μου μάτια, είναι επιεικώς απαράδεκτο να βρίσκεται στο στόχαστρο ο κόσμος του Ολυμπιακού επειδή στο 43-49 έπεσαν δύο-τρία καπνογόνα στο στίβο του ΣΕΦ. Εννοείται πως είναι καταδικαστέες αυτές οι ενέργειες, αλλά έτσι κι αλλιώς ο Παναθηναϊκός είχε πάρει τάιμ-άουτ. Το ενάμιση λεπτό της διακοπής έγινε τρίλεπτο. Εγώ αυτό που περιμένω από τους παίκτες του Ολυμπιακού είναι να βγουν και να μιλήσουν δημόσια. Εδώ και χρόνια αδικούνται οι κόποι τους. Έγιναν πρώτα Πρωταθλητές Ευρώπης και μετά Πρωταθλητές Ελλάδας. Αυτό τα λέει όλα. Κατέκτησαν επί δύο συναπτά έτη την κορυφή της Ευρώπης και ακόμα να τους σεβαστεί ο Βασιλακόπουλος, ο Ζαβλανός, ο Κορομηλάς, ο Συμεωνίδης. Το ζήτημα, πλέον, είναι ηθικό. Παίκτες του Ολυμπιακού, ΔΕΝ ΣΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ. Δεν το έχετε καταλάβει ακόμα; Και μαζί με εσάς δεν σέβονται τους ιδιοκτήτες της ομάδας και τα εκατομμύρια των φιλάθλων της σε όλο τον κόσμο. Τον δικό σας ιδρώτα κλέβουν. Βγείτε και μιλήστε. Διεκδικήστε αυτά που σας αξίζουν. Ο σεβασμός κερδίζεται. Έχετε αναγκάσει όλη την υπόλοιπη μπασκετική Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο σας. Και επιτρέπετε στην κάθε ΚΕΔ και τον κάθε τυχάρπαστο διαιτητάκο να σας συμπεριφέρεται έτσι; Με τα χειρότερα νταβατζιλικία που υπάρχουν στον κόσμο. Βγείτε μπροστά, αυτό είναι το παράπονό μου. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μίλησε επιτέλους για αυτά που γίνονται, αλλά έπρεπε να πει κι άλλα. Επαναλαμβάνω: τον δικό σας ιδρώτα κλέβουν και από πίσω υπάρχει ένας κόσμος που πικραίνεται και σας βλέπει ως μία διέξοδο στα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά. Μας έχετε δώσει απίστευτες χαρές την τελευταία τριετία, αλλά το απόστημα ακόμα να σπάσει στο ελληνικό μπάσκετ. Τσακίστε το...
Από το βράδυ της Κυριακής βλέπουμε να εξισώνονται οι συμπεριφορές και οι δηλώσεις των Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου με αυτές του Δ. Γιαννακόπουλου. Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός πανηγυρίζουν τα καλάθια της ομάδας τους και ο άλλος πετάει 50ευρα στους διαιτητές όταν δεν του αρέσει το υπέρ του 99%-1%, όπως στον τρίτο φετινό τελικό. Έχουν μάθει στο 100%+-0%. Οι διοικητικοί ηγέτες του Ολυμπιακού ποτέ δεν απείλησαν ανθρώπους, ούτε έχουν κάνει "ντου" στα αποδυτήρια των διαιτητών. Ποτέ δεν είπαν, "θα το βρουν μπροστά τους", όπως ο άλλος. Αλήθεια, ασχολήθηκε κανείς με την απειλή του Δ. Γιαννακόπουλου προς τους διαιτητές του τρίτου τελικού; Ίδρωσε κανενός το αυτάκι; Τους πείραξε η δήλωση των Αγγελόπουλων, ότι θα απαγορεύσουν στους παίκτες του Ολυμπιακού να εκπροσωπήσουν την Εθνική ομάδα. Μα, αυτή η δήλωση δεν έγινε για μία ακόμα αισχρή διαιτησία εις βάρος τους, αλλά για τα ασφαλιστήρια των παικτών. Ό,τι του φανεί, του Λωλοστεφανή, δηλαδή. Πλέον, οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού δεν πρέπει να κάνουν πίσω. Η δική τους επένδυση διακυβεύεται, μα πάνω από όλα η αξιοπρέπεια του συλλόγου. Να φτάσουν την υπόθεση μέχρι το τέρμα.
Στο δια ταύτα... Χάθηκε τεράστια ευκαιρία για τον τίτλο; Ναι. Μας αξίζει να καθόμαστε και να μεμψιμοιρούμε; Όχι. Υπάρχει ένα ακόμα παιχνίδι. Την Τετάρτη στο ΟΑΚΑ. Ξέρουμε τι πρόκειται να συναντήσουμε. Ξέρουμε ότι πρέπει να νικήσουμε οκτώ παίκτες και όχι πέντε. Το break έγινε πρόσφατα. Μπορεί να ξαναγίνει; Το παρελθόν δεν είναι ευνοϊκό λόγω των ειδικών συνθηκών γνωρίζουμε όλοι μας. Η ιστορία, μας χρωστάει πολλά. Και κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσει να ξεχρεώνει. Με 70+ πόντους στην επίθεση, το Πρωτάθλημα είναι δικό μας.
ΥΓ1: Έχω μάθει στη ζωή μου να μην είμαι αχάριστος. Ο Σπανούλης έμεινε στον έναν πόντο και δεν βοήθησε καθόλου τον Ολυμπιακό. Θέλετε να γράψω ότι είναι ο χειρότερος; Ότι έχει κόμπλεξ απέναντι στον Παναθηναϊκό; Αυτά τα αφήνω στους δήθεν αντικειμενικούς. Για μένα, ο Βασίλης είναι κάτι παραπάνω από ένας παίκτης του Ολυμπιακού. Και την απάντηση θα την γράψω την Πέμπτη, είτε κερδίσουμε είτε χάσουμε στο ΟΑΚΑ.
ΥΓ2: Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει απενεργοποιηθεί αγωνιστικά ο Παπαπέτρου στους τελικούς, δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί στα μέσα της σεζόν με ένα σημαντικό ποσό έγινε η προσθήκη του Σερμαντίνι, ο οποίος σε όλα τα μεγάλα ματς παίζει από καθόλου έως ελάχιστα. Και τις απαντήσεις οφείλει να μας τις δώσει ο προπονητής στο τέλος της σεζόν.
ΥΓ3: Αυτή είναι η διαφορά μας... Στον τρίτο τελικό, αυτοί γύρισαν από το -16 με 18-0 βολές στο δεύτερο ημίχρονο, μέχρι να πάει ο Κόλινς στη γραμμή μισό λεπτό πριν από τη λήξη. Στον τέταρτο τελικό, οι ερυθρόλευκοι γύρισαν από το -14 με τη μαγκιά τους, χωρίς τις βολές να είναι 18-0 υπέρ τους. Σε ένα παιχνίδι, όπου όλα ήταν εναντίον τους, οι παίκτες του Μπαρτζώκα είχαν τη δυνατότητα μέχρι την τελευταία φάση να στείλουν τον αγώνα στην παράταση. Κόντρα σε οκτώ παίκτες.
ΥΓ4: Και χωρίς τους αθλητές του Ολυμπιακού,
πάντως, στο Μουντομπάσκετ μια χαρά Εθνική μπορεί να κατεβάσει ο
Βασιλακόπουλος στα γήπεδα της Ισπανίας. Χριστοδούλου, Αναστόπουλος,
Τανατζής, Σχινάς, Ψαριανός, Γκόντας, Καρακατσούνης, Παναγιώτου, Φούφης,
Πηλοΐδης, Ταβουλαρέας. Μια εντεκάδα είναι αυτή και μαζί με τον
Διαμαντίδη, που έχει απαρνηθεί την Εθνική από τα 30 του, φτιάχνουν
δωδεκάδα-φωτιά. Ο Φώτης Κατσικάρης έχει μία τεράστια γκάμα επιλογής. ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΕ, ΦΤΑΣΤΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΡΜΑ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου