Μεγαλουργεί το ελληνικό ποδόσφαιρο! Δεν εκβιάζεται ούτε... «δικάζεται»!

Με την καλύτερη εμφάνιση που έχει κάνει η Εθνική μας την τελευταία τριακονταετία**, πέρασε θριαμβευτικά στους δεκαέξι του Μουντιάλ 2014. Με απόδοση που ξεπερνούσε τη φαντασία, ακόμη και του πιο αισιόδοξου Έλληνα, η Εθνική μας δεν έδεσε μόνο χειροπόδαρα τους ακριβοπληρωμένους Ιβοριανούς αστέρες, αλλά στην κυριολεξία διέλυσε την ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού, που από τύχη δεν έφυγε από το γήπεδο με 4 ή 5 γκολ στο παθητικό της.
Πρωτεργάτης και αυτής της μεγάλης εμφάνισης ο Μανιάταρος που αναδεικνύεται με το.. σπαθί του ο φυσικός ηγέτης της Εθνικής και ο MVP της στην φάση των ομίλων. Ακολούθησαν στην πρώτη γραμμή των διακριθέντων, ο βιονικός Χοσέ Χολέμπας - τι επέλαση ήταν αυτή που έκανε στο δεύτερο ημίχρονο!!!-, ο Κώστας Μανωλάς που απέδειξε, ακόμη μία φορά πως μπορεί και καταπίνει… αμάσητα τους αντιπάλους σέντερ φορ παγκόσμιας κλάσης και ο Ανδρέας Σάμαρης που το πρώτο γκολ αποτελεί δικό του δημιούργημα από την αρχή έως το τέλος
 Δίπλα τους στάθηκαν επάξια και ο Βασίλης Τοροσίδης και ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος αλλά και ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος. Μα όλοι έπαιξαν χτες καλά. Και ο Γλύκος, και ο Κονέ αλλά και ο Γ. Καραγκούνης. Όλοι, πλην ίσως του Σαλπιγγίδη και του Σαμαρά, που και αυτοί όμως πρόσθεσαν πάθος και ενέργεια στην ομάδα.
Η εθνική Ελλάδας τα ξημερώματα έγραψε μία ακόμη «χρυσή» σελίδα στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας μας και επιπλέον έδειξε πως οι Έλληνες ποδοσφαιριστές και το εθνικό μας συγκρότημα έχουν αδικήσει τον εαυτό τους έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση που καλύπτετο από ένα «κυνικό ορθολογισμό» τόσο καιρό.
Το Ελληνικό ποδόσφαιρο που κάποιοι θέλουν τόσο πολύ να το εκμηδενίσουν (αλήθεια πόσο φριχτός και κομπλεξικά θλιβερός ήταν χτες ο… σαμθινγκ Κοντός ως σχολιαστής που, ο καημένος, προσπαθούσε να απαξιώσει τα πάντα, προκειμένου να αποδείξει πως δεν υπάρχει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, ή πως αυτή η ομάδα που είχε πρωτεργάτες και πρωταγωνιστές τους παίκτες του Θρύλου δεν αξίζει τίποτα!) γιατί μόνο έτσι μπορούν να περάσουν στον ελληνικό λαό την προπαγάνδα του αίσχους, ενάντια στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τον κυρίαρχο Ολυμπιακό!
Χτες -το έφερε η τύχη, αφού δεν το έφερε η προνοητικότητα-  η εθνική αγωνίστηκε δίχως τον Κατσουράνη και τον Τζαβέλα, και είχε μεγάλους πρωταγωνιστές τους πέντε ερυθρόλευκους, αποδεικνύοντας στην πράξη πόσο περιττή και αρνητική -κυρίως του Τζαβέλα - ήταν η παρουσία τους στην Βραζιλία! Φρόντισαν να το ξεκαθαρίσουν αυτό τα ερυθρόλευκα λιοντάρια.
Επίσης χτες η Εθνική απέδειξε πως απουσίαζε από την ομάδα ο Αβραάμ Παπαδόπουλος αφού θα έπρεπε να ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ που θα πανηγύριζε μια τέτοια επιτυχία.
Όπως και να έχει το ελληνικό ποδόσφαιρο που δεν μπορεί να εκβιαστεί, ή να «δικαστεί» από κανένα καιροσκόπο τζαμπατζή ούτε από τα φερέφωνά τους, απέδειξε πως υπάρχει και θα αναπτύσσεται παίζοντας πιο θαρραλέα και πιο επιθετικά απ’ ότι κάποιοι προσπαθούν να του επιβάλλουν!
Άλλωστε δεν μπορεί καμία εθνική Ελλάδος που έχει τέσσερις και πέντε παίκτες στην ενδεκάδα της από τον Ολυμπιακό να παίζει παθητικά και με νοοτροπία κλεφτοκοτά!
ΥΓ: Αν έλειπε, όλο αυτό το κιτσαριό με τις χρυσές περικεφαλαίες και τις … «αρχαίες» χλαμύδες στις εξέδρες, κιτσαριό που όσο και να έχει ως δικαιολογία την καλοπροαίρετη -θέλω να πιστεύω- και αφελή αμορφωσιά μερίδας του κόσμου, δεν παύει να αποτελεί ύβρη για την ιστορία μας και τα ιερά μας, αν έλειπε όλη αυτή η κακογουστιά τότε η βραδιά δεν θα ήταν απλώς υπέροχη. Θα ήταν ονειρεμένη!
** Μακράν ο καλύτερος αγώνας της εθνικής Ελλάδας ήταν ο αγώνας που έγινε στο στάδιο Καραϊσκάκη (το Νοέμβρη του 1974) με του πρωταθλητές Κόσμου Δυτικογερμανούς και που έληξε με 2-2!. Στον αγώνα αυτό (που ο Γιώργος Δεληκάρης έκανε το παιχνίδι της ζωής του και που μόνος του είχε διαλύσει Φοκτς, Σβάρτσεμπερκ και Μπεκενμπάουερ ταυτόχρονα και που στο δεύτερο κυρίως ημίχρονο έχασε η εθνική μεγάλες και πολλές ευκαιρίες να κερδίσει) το εθνικό μας συγκρότημα είχε παίξει μπαλάρα μαγική απέναντι στην καλύτερη ομάδα του κόσμoυ.