"ΟΛΥΜΠΙΚ, ΟΛΥΜΠΙΚ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ", που "Σάντος και Πελέ, τρέμουνε μπροστά σου..."

Μανώλης Γαβαθιώτης

*** ΗΜΟΥΝΑ μέσα! * ΤΡΙΑ παιχνίδια έδωσε στην Αθήνα η μεγάλη Σάντος, η Σάντος του Πελέ * ΗΜΟΥΝΑ μέσα και στα τρία * ΚΑΙ έχω αναμνήσεις, πού δεν μπορεί να έχει άλλος, εκτός αυτών πού ήταν μέσα, εκείνο το ζεστό βράδυ του Ιουλίου του 1961 * ΑΠΟ τα τρία παιχνίδια (φιλικά, βεβαίως) πού έδωσε τότε η περίφημη Σάντος, στον κολοφώνα της δόξας της, εκείνο βεβαίως πού έμεινε για πάντα, έγινε δηλαδή ΘΡΥΛΙΚΟ, ήταν με τον Ολυμπιακό * ΚΑΙ αυτό το παιχνίδι, με τον Ολυμπιακό, ήταν το μόνο από τα τρία πού η Σάντος έχασε
*** ΕΧΟΥΝ γραφτεί πολλά, εκατομμύρια λέξεων γι’ αυτό το παιχνίδι * ΤΟΣΑ, ώστε να θεωρείται το θέμα εξαντλημένο, από δημοσιογραφικής άποψης * ΜΕΧΡΙ και τραγούδια έχουν γραφτεί γι’ αυτό το ΘΡΥΛΙΚΟ, επαναλαμβάνω παιχνίδι, τραγούδια πού έγιναν μόδα, επιτυχίες διαχρονικές και τραγουδήθηκαν από εκατομμύρια στόματα, από γενιά σε γενιά * ΠΟΙΟΣ δεν θυμάται, ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει τους στίχους του τεράστιου λαϊκού βάρδου Βαγγέλη Περπινιάδη (κατά την ταπεινή μου άποψη, ο Καζαντζίδης δεν έπιανε μπάζα μπροστά σ’ αυτό το μεγαθήριο του λαϊκού τραγουδιού): * «ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ, μεγάλο τ’ όνομά σου, Σεράγεβο, Πελέ, πού τρέμουνε μπροστά σου, στα Βαλκάνια τους πήρες με καμάρι, ποιος άλλος κουραμπιές μπορεί για να σε πάρει ; * ΟΛΥΜΠΙΚ-Ολυμπίκ, Ολυμπιακέ, Φλαμένγκο, Λέφσκι νίκησες, Σάντος και Ζαγκλεμπιέ»
*** ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΕΝΑ αυτά θα μου πείτε και όπως καλά θα γνωρίζετε, όσοι με παρακολουθείτε δημοσιογραφικά εδώ και δεκαετίες, απεχθάνομαι να γράφω χιλιογραμμένα πράγματα * ΕΔΩ, όμως, το θέμα αλλάζει * ΟΙ αναμνήσεις μου, είναι προσωπικές, άρα και «αποκλειστικές», όπως τις έζησα εγώ και τώρα, θέλω να μοιραστώ μερικές μαζί με τον φίλο αναγνώστη * ΘΑ τις αποτυπώσω ανάκατα, όπως έρχονται στη σκέψη μου * ΚΑΙ κατ’ αρχήν, ποια Σάντος, θα με ρωτήσουν ίσως ορισμένοι * Η ΣΑΝΤΟΣ λοιπόν, φέρνοντας μαζί της την αίγλη των ποδοσφαιρικών τιτάνων εκείνης της εποχής, Πελέ, Ζίτο, Πεπέ, Κουτίνιο, Ντορβάλ, Σορμάνι (στα πρώτα του βήματα, ο σπουδαίος αυτός εξτρέμ ) είχε έρθει στην Ευρώπη για μία σειρά φιλικών αγώνων
Σάρωνε όποιον έβρισκε μπροστά της
*** ΤΟΤΕ τα ταξίδια μεταξύ δύο Ηπείρων και μάλιστα τα ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος, δεν ήταν καθόλου συνήθη * ΘΑ έλεγα πολύ σπάνια και για πολύ σοβαρό λόγο, αποφάσιζαν οι μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Νότιας Αμερικής να ταξιδέψουν στην Ευρώπη * ΤΕΛΟΣ πάντων, η Σάντος ήρθε, προφανώς για οικονομικούς λόγους, αφού τότε, οι ευρωπαίοι φίλοι του ποδοσφαίρου πλήρωναν όσα-όσα για να δουν «ζωντανούς» τους ημίθεους της Βραζιλίας * ΦΥΣΙΚΑ, η Σάντος τους πήρε αμπάριζα ΟΛΟΥΣ * ΟΠΟΥ έπαιξε και με όποιον έπαιξε, σάρωσε τους πάντες * ΕΠΑΙΞΕ στην Γαλλία, την Ιταλία, την Ελβετία, με την Μπενφίκα, με τη Γιουβέντους, δεν θυμάμαι με ποιους άλλους, αλλά όλους τους έβαλε να κάτσουν πάνω στο παγωτό
*** ΤΕΛΟΣ πάντων, κάποια στιγμή μαθαίνουμε ότι θα έρθει στην Ελλάδα, να παίξει με τις ομάδες του «ΠΟΚ» * ΔΗΛΑΔΗ, Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Ολυμπιακό * ΚΑΙ τα τρία παιχνίδια, στο γήπεδο της Λεωφόρου, μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας, καθώς τα χρονικά περιθώρια ήταν στενά * ΣΙΓΟΥΡΑ, οι Βραζιλιάνοι ήρθαν ξεθεωμένοι από τα συνεχή παιχνίδια * ΑΥΤΑ όμως, εκείνες τις εποχές, δεν φτούραγαν σαν δικαιολογίες * ΤΟΤΕ, οι ομάδες και οι ποδοσφαιριστές έπαιζαν για τη ΝΙΚΗ σε ΟΛΑ τα παιχνίδια * ΠΟΤΕ, κανένας δεν επικαλείτο την κούραση σαν δικαιολογία, διότι αν το έκανε, θα αντιμετωπίζονταν με χλευασμό : * «ΤΙ έγινε, κουραστήκατε μαμουαζέλες ;», κάπως έτσι
Τι έκανε ο Πελέ στην ΑΕΚ
*** ΠΡΟΣΕΞΤΕ όμως μερικές λεπτομέρειες * Η ΣΑΝΤΟΣ έρχεται απόγευμα της 27 Ιουνίου * ΚΑΙ το επόμενο απόγευμα, παίζει με την ΑΕΚ ! * ΚΑΤ’ ευθείαν στη Λεωφόρο, χωρίς προπόνηση, χωρίς καμία ιδέα περί του αγωνιστικού χώρου (καμία σχέση με σήμερα, πού τα ψάχνουμε όλα) * ΕΙΜΑΙ μέσα, όπως σας είπα * ΚΑΙ τι βλέπω ; * ΒΛΕΠΩ κατ’ αρχήν ΠΕΛΕ ! Και χαζεύω ! * ΜΕΝΩ με το στόμα ανοιχτό, όταν τον βλέπω να παίρνει τη μπάλα περίπου στο ύψος της σέντρας, να τη σταματάει στον αέρα, και να αρχίζει να τη γκελάρει προχωρώντας χωρίς να βρει έδαφος (!) πάνω από τα κεφάλια, ενός, δύο τριών αμυντικών της ΑΕΚ ! * ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ένας ξανθός σέντερ μπάκ, με αθλητικό παράστημα, ο Γιάννης Μαρδίτσης (δεν ξέρω αν ζει, ελπίζω ναι, οπότε θα θυμάται ακριβώς τη φάση) ο οποίος χωρίς υπερβολή δεν προλαβαίνει ούτε να τον δει τον Πελέ, πού περνάει και τον τερματοφύλακα και μπαίνει με τη μπάλα στα δίχτυα
*** ΟΠΟΙΟΣ έχει δει τον Πελέ να παίζει, «ζωντανό» στα γήπεδα, δεν πρόκειται να τον ξεχάσει ποτέ * ΠΟΙΟΙ Μαραντόνες και ποιοι Κρόϊφ και βάλτε μου όποιον άλλο θέλετε, σαν τον Πελέ, δεν ξαναείδαμε κανένα ποδοσφαιριστή * ΤΕΛΟΣ πάντων, στο πρώτο ημίχρονο το σκορ έχει γίνει 3-0 υπέρ της Σάντος * ΔΕΥΤΕΡΟ ημίχρονο, δεν υπάρχει * Η ΕΙΚΟΝΑ της Σάντος ήταν σαφής : * ΕΠΙΔΕΙΞΗ υψηλής τεχνικής, αλλά χωρίς διάθεση να αυξήσει το σκορ, πού θα μπορούσε να το ανεβάσει σε δυσθεώρητα ύψη * ΔΕΝ ήθελαν οι Βραζιλιάνοι, ίσως να ήταν η επικοινωνιακή σκοπιμότητά τους, δεν ξέρω, αλλά το σίγουρο είναι ότι ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ να βάλουν άλλα γκολ!
Πως έγινε το 3-2 με τον Πόα
*** ΤΟ παιχνίδι με την ΑΕΚ, στις 28 Ιουνίου έληξε 3-0 και αμέσως μετά, στις 30 Ιουνίου, έρχεται το δεύτερο, εναντίον του Παναθηναϊκού * ΘΥΜΙΖΩ, ο Παναθηναϊκός του 1961 ήταν πολύ σπουδαία ομάδα, όχι σαν σήμερα * ΜΕ Λινοξυλάκη, Δομάζο, Πιτυχούτη, Νεμπίδη, Παπαμανώλη, Πανάκη, Ελευθεριάδη κ.α. είχε μόλις πάρει το πρωτάθλημα * Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, δεύτερος και Κυπελλούχος * ΟΣΟΙ πίστευαν ότι η Σάντος θα έβρισκε τίποτα… δυσκολίες, έπεσαν έξω * ΠΡΩΤΟ ημίχρονο, πάλι… 3-0 το σκορ ! * ΔΥΟ γκολ ο Κουτίνιο και ένα ο Πελέ * ΚΑΙ αμέσως μετά, με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, η ίδια τακτική, επίδειξη τεχνικής, παιχνίδι κέντρου, για να μην διασυρθεί ο αντίπαλος
*** ΚΑΠΟΥ εκεί όμως, οι Βραζιλιάνοι την πάτησαν * Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ δεν ήταν ΑΕΚ * ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕ την αφελή και προβλέψιμη τακτική της Σάντος και πέρασε στην αντεπίθεση * Ο ΠΑΝΑΚΗΣ κάνει το 3-1 και ο Θεοφάνης το 3-2 * ΑΥΤΟ ήταν και το τελικό σκορ, με τη Σάντος να εμφανίζεται μάλλον αιφνιδιασμένη * ΚΑΙ ήταν επόμενο, αυτή της η εμπειρία να της γίνει μάθημα στον επόμενο και τελευταίο της αγώνα στη χώρα μας, με τον Ολυμπιακό, τον οποίο συνόδευε η αίγλη της ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ομάδας της Ελλάδας, λόγω των τεσσάρων συνεχόμενων νταμπλ πού είχε κερδίσει η ΘΡΥΛΙΚΗ ομάδα από το 1954 έως το 1959
*** ΟΙ λεπτομέρειες εκείνου του αγώνα της Λεωφόρου, στις 4 Ιουλίου το βράδυ, είναι πασίγνωστες * ΑΓΩΝΑ πού ξεκίνησε με φοβερή ΑΤΥΧΙΑ για τον Ολυμπιακό, αφού αμέσως μετά τη σέντρα έχασε λόγω τραυματισμού τον ασύγκριτο για τα ελληνικά δεδομένα Θανάση Μπέμπη * ΤΗ θέση του, πήρε ο Τάσος Σουρούνης (δεν υπάρχει εδώ και χρόνια ανάμεσά μας) ο οποίος είχε την ευτυχία να πετύχει το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού γράφοντας το 2-0 * ΤΟ πρώτο είχε επιτύχει ο Αντώνης Ποσειδών, ένας αφανής άσσος του ελληνικού ποδοσφαίρου, τα ίχνη του οποίου έχουν χαθεί, κάπου στην Αμερική * Η ΣΑΝΤΟΣ κατάφερε να μειώσει με αυτογκόλ του Μίμη Στεφανάκου (αυτογκόλ βεβαίως, «… παρά τη θέλησή του», όπως μας ενημέρωσε πρόσφατα ο τηλεπεριγραφέας της ΝΕΡΙΤ για το αυτογκόλ του Μαρτσέλο, στο πρώτο παιχνίδι της Βραζιλίας στο τωρινό Μουντιάλ)
Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε …
*** ΘΥΜΙΖΩ (τιμής ένεκεν) τις συνθέσεις ( για να μην ψάχνετε σε άλλα site):
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Σάββας Θεοδωρίδης (έπιασε τα άπιαστα, εκείνη την ημέρα), Νίκος Καμπόλης, Μίμης Στεφανάκος, Κώστας Πολυχρονίου, Γιάγκος Σημαντήρης (και αυτός έχει φύγει απ’ τη ζωή) Μπάμπης Κοτρίδης (πέθανε πέρυσι)(54’ Τάκης Σπετσέρης), Σωτήρης Γκαβέτσος, Κώστας Παπάζογλου, Θανάσης Μπέμπης (2’ Τάσος Σουρούνης ), Γιώργος Σιδέρης, Αντώνης Ποσειδών.
ΣΑΝΤΟΣ: Λαέρτσιο, Τζετούλιο, Μάουρο, Τζάλμα, Λίμα, Ντορβάλ (13’ Σορμάνι), Μαντζάβλιο, Ζίτο, Κουτίνιο, Πελέ, Πεπέ.
*** Στον πάγκο του Ολυμπιακού, ήταν ο μυθικός Τζίνα Σιμονόφσκι
*** Η 4η Ιουλίου, φίλοι μου, είναι ημέρα γιορτής για πολύ … κόσμο * ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ οι Αμερικάνοι, την ημέρα της ανεξαρτησίας τους * ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ και η Εθνική μας, το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2004 * ΓΙΑ τον καθένα, η δική του γιορτή είναι ιερή * ΓΙΑ τους Ολυμπιακούς, η 4η Ιουλίου είναι σίγουρα μέρα γιορτής * ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να ξεχάσει, κανείς μας και ιδιαίτερα όσοι τα έζησαν από κοντά, όσα μαγικά έγιναν εκείνη τη ζεστή βραδιά, πριν από 53 χρόνια, στη Λεωφόρο…